Met 'I have no thoughts and this is one of them' en 'TTTTg' toonde Tine Van Aerschot al dat ze met kleine middelen heel intieme en intense voorstellingen kan maken. De grote sterkte van haar stukken ligt in de rake teksten en de zorgvuldig uitgekozen actrices die ze vertolken.
Met 'We are not afraid of the dark' schrijft Van Aerschot een monoloog voor één actrice en twee geesten. De oorsprong van de tekst ligt in het onderzoek naar angst dat ze voerde met de onlangs overleden actrice Tracy Wright. De stroom van ideeën vond ze in boeken over overleven en over de mens in zijn meest vindingrijke, slimme, flexibele en gedetermineerde staat van zijn.
Van Aerschot: "Ik heb gelezen wat de vrouw van een mijnwerker in een sjofele mijn op Cape Breton antwoordde op de vraag of ze niet bevreesd was voor de veiligheid van haar man: 'We did not think about what could happen.We did not want to meet misery half way'. Maar ik las ook verhalen over de dokter die de eilanders wil redden, de missionaris die de zielen wil vrijwaren, de nobele heer die goedheid en kennis wil verspreiden... Ik heb de verschillende levensverwachtingen en de verschillende betekenissen van dood en leven door mekaar geklutst. En hier en daar, heel af en toe vind je die kleine momenten van bijna begrijpen. Dat soort van verheven moment waarop je heel even vluchtig denkt bijna te zien hoe het grotere goed in elkaar zit. En dan net zoals het gekomen is, verdwijnt het weer, snel, stilletjes, bijna verlegen. Het is op de kruising van al die verhalen dat de magie ontstaat. Het is naar die kruisingen dat 'We are not afraid of the dark' zoekt en uiteindelijk hoopt om daar het publiek mee naartoe te nemen."
Twee weken geleden vulden we onze hoofden met de warme, opzwepende klanken van Booka Shade. Ieder die het aanbelangt, is ondertussen op de hoogte van het feit dat de Silo sluit ...