Filterheadz
posted Vrijdag 04.07.2003

Metal, jazz, disco, house, progressive, techno: de Filterheadz kunnen met alles overweg. Brothers in crime Bert en Maarten Wilmaers zijn van het principe: we willen alles eens geproefd hebben. Welke formidabele resultaten dat oplevert, ontdek je weldra op 'Tribalicious', de eerste mix-cd van het Belgische superduo. Sinds hun techno-floorfiller 'Sunshine' twijfelt alvast niemand meer aan hun klasse. Hoog tijd om ze even uit hun Borderland-studio te plukken.

Heren, hoe is het allemaal begonnen?
Wel, op 12-jarige leeftijd waren we reeds druk aan het experimenteren met gitaar en drums. Onze grote voorbeelden waren bands als U2, The Simple Minds, Talk Talk en The Police. Pas na een stevige metalperiode, zetten we de stap naar de elektronische muziek.

Hebben new beat en acid house jullie over de streep getrokken?
Eigenlijk niet. Via de Brand New Heavies en Incognito ontdekten we de remixes van David Morales, Masters At Work en Roger Sanchez. Die maakten indruk op ons. Met onze eerste house-demo's kwamen we bij Bart Grinaert van Headroom Music terecht, die onze debuuttracks in 1999 op de markt bracht. Aanvankelijk maakten we vooral disco house, dankzij onze samenwerking met Sinesweeper, Tomazz, Zzino en Marco Bailey zijn we in het technowereldje beland. En dat bevalt ons prima.

The Filterheadz were born. Wie pikte als eerste jullie platen op?
Danny Howells, Anthony Pappa, Danny Tenaglia... Ook de mannen van Deep Dish hadden meteen de smaak te pakken. Echt geschifte kerels, maar wel met een duidelijke visie!

Opmerkelijk is dat jullie progressive house maakten
zonder het zelf te beseffen.
We kregen die stempel opgeplakt na een remix voor Minimalistix ('Struggle For Pleasure'). We kenden het genre amper, laat staan dat we al van mensen als Sasha of John Digweed hadden gehoord... Best grappig, als we daaraan terugdenken. Die remix heeft vele deuren geopend, want de track werd grijsgedraaid door toppers als Pete Tong, Judge Jules, Sasha en Sander Kleinenberg. We haalden ontelbare compilaties en vanaf dat moment zijn we ons gaan verdiepen in progressieve.

Met 'Sunshine' was het pas goed raak!
We waren enorm verrast door de impact van die plaat. Zoiets hadden we niet durven dromen. Intec Records (het label van Carl Cox) had slechts 6 test pressings de wereld ingestuurd, eventjes na de Miami Winter Music Conference begon de gekte: de e-mails stroomden binnen, iedereen wou een exemplaar, maar Intec liet iedereen bewust op zijn honger zitten. Hun strategie was keigoed, want de hype werd steeds groter. Daarna was er een echte rush in de platenzaken. Sander Kleinenberg dreef het ritme op tijdens zijn rustige mixsessions in de Space in Ibiza, om de plaat toch maar in zijn set te kunnen verwerken. Heel grappig!

Aan welke duistere krachten hebben jullie dit te
danken?
Geen idee. Een muzikaal recept is er niet. We vertrekken steeds met een beat, gevolgd door een ritme en een groove, waarna we ons gezond verstand laten werken. We laten de energie uit ons metal-verleden samensmelten met een streepje techno, that's all! We voelen ons steeds supergemotiveerd, want we krijgen veel support van onze ouders, familie en vrienden, die graag meeshaken op onze spullen. Alleen jammer dat we door het drukke werk regelmatig remixes moeten weigeren.

We voelen aan ons water dat jullie eerste mixalbum 'Tribalicious' iets bijzonders gaat worden.
Hopelijk. Het is een verzameling van exclusieve tracks die we van een eigen interpretatie mochten voorzien. Dus geen mainstreamhitjes, maar eerder iets experimenteels waarbij tribal beats en eclectische sounds de hoofdrol spelen. We hebben gekozen voor projecten als Goldfrapp, Medicine 8, Audio Bullys en Bedrock, met hier en daar een stevige portie breaks. Weet je wat bijzonder is? Toen we voor deze cd een wereldwijde oproep deden om tracks op te sturen, kregen we zomaar eventjes 1000 tracks toegestuurd! Waarna het helse werk kon beginnen. We hebben alles beluisterd, want er zaten echt wel fantastische spullen tussen!

Jullie openen graag nieuwe deuren. Vandaar de
beslissing om in de toekomst meer live te gaan
performen?
Onze gigs in Colombia, Zweden en Nederland en de act tijdens I Love Techno hebben ons en collega Sinesweeper doen inzien dat het echt graaf is om live te spelen. De band met het publiek is dan strakker, wat ons de nodige energie geeft om er telkens een flinke lap op te geven. Binnenkort staan we op Dance Valley en I Love Techno Outdoor, we zullen superscherp staan. Een volgende stap is misschien wel samen deejayen, wie weet.

Wat als het ooit wat rustiger wordt, jullie een
respectabele leeftijd bereikt hebben, drie
hoorapparaten hebben versleten en met een lange baard rondlopen?
Dat ligt al vast: countrysongs schrijven in Nashville!

Lees ook

Interview Filterheadz, Februari 2004
CD review "Tribalicious", Februari 2004
Vinyl review "The Rhythm Ep (The Rhythm – Protection)", Januari 2003

INTERVIEWS

Interview >Interview: Tom Smeyers

Tom Smeyers is een man die ik al verschillende jaren ken, van tijdens m'n studententijd toen ik op de betere feesten vertoefde tijdens de week - jawel, die bestaan er wel degelijk voor studenten ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia