London Elektricity
posted Woensdag 24.09.2003

Tony Colman behoort tot het kruim van de Engelse drum'n'bass-scene. De melodieuze en vocale d'n'b van de dj-producer zijn het resultaat van een kundig stukje alchemie waarin house, techno, funk en vooral een krachtige bassline een grote rol spelen. In 1996 richt hij met Chris Goss het duo London Elektricity en het label Hospital op. In 2002 gaat hij zijn eigen weg en begint te werken aan een album dat sinds kort in de rekken ligt: 'Billion Dollar Gravy'. Toen Colman naar Oostende en Brussel afzakte, hielden we hem even op voor een babbel. We ontdekten een man die al lang meedraait, gevoelig en met een degelijke sens of humour.

Je bent niet alleen producer, je runt ook je eigen Londense label Hospital, een gerenommeerd label dat de jungle op een zeker moment helemaal hertekend heeft. In je stal bevinden zich dan ook de grootste namen uit de drum'n'bass, de 2step en de nu-jazz.
Tony Colman: Wat wij met het label proberen te doen is voortdurend sleutelen aan de kwaliteit van de dance, zonder goedkope trucs te gebruiken. Een dancefloorkiller maken is niet echt moeilijk, dat doet elke producer die naam waardig op een paar uur tijd. Maar zo'n dingen werken alleen op clubbers die zich volgepropt hebben met pillen en coke. Als je geen drugs neemt klinkt het ronduit vervelend. Wat wij willen doen, is dance brengen die de luisteraar verbaast en waar hij in alle omstandigheden van opkijkt.

Vandaag bestaat de drum'n'bass-scene vooral uit heel jonge producers die klassiekers als Goldie, Roni Size en Grooverider niet lijken te kennen. Dat brengt ons op de titel 'The Great Drum and Bass Swindle' op je laatste album. De nieuwe producties zijn inderdaad vaak een zwendel.
Als jij die titel zo interpreteert, hou ik je niet tegen. Ik vond het zelf gewoon een leuke naam voor een track, dat is alles. Ik heb hem gekozen omdat ik de hele muziekbusiness zo'n zootje vind. Hij verwijst ook naar de buitenlandse politiek van Groot-Brittannië en Amerika van dit jaar.

Het contrast tussen je manier van praten en je gesofistikeerde klassemuziek is enorm. Een mens zou denken dat jij alleen maar in luxetenten optreedt, uitgedost in een smoking met alles erop en eraan.
Hahahaha. Ik heb ooit één keer in pak en das gespeeld. En ik kan je verzekeren: je zweet daarin als een rund. Niet echt 'stijlvol' hé? Dat doe ik dus niet meer.

London Elektricity live, wat moeten we ons daar eigenlijk bij voorstellen? Een autistisch gebeuren met een laptop, of veel muzikanten en machines zoals Roni Size?
Bij London Elektricity spelen zes muzikanten live op scene. Laptops en headphones zijn bij ons uit den boze. Niets is voorgeprogrammeerd. We spelen met een echte bassist en we hebben een ongelooflijke jungledrummer. En dan zijn er natuurlijk nog de geweldige stemmen van Robert Owens en Liane Carrol. Ik maak echt geen deel uit van dat trieste clubje van flauwe drum'n'bass-producers die moederziel alleen aan hun laptop staan te pulken. Ik ben een sportieve jongen, ik sta geen moment stil op het podium!

INTERVIEWS

Interview >Interview Traversable Wormhole

Enige tijd geleden nam ik een interview af met Traversable Wormhole, voor sommige lezers misschien beter bekend als Adam X. De antwoorden op m'n vragen bleven lang stof vergaren in m'n mailbox, maar hier zijn ze dan ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia