Fabrice Lig
posted Woensdag 17.12.2003

Na een veelbelovend debuut bij F Com brengt Fabrice Lig nu een tweede album uit op Raygun: 'Roots of The Future'. Een plaat die bewijst dat zijn wortels liggen bij de techno uit Detroit. Lig kent op dit ogenblik veel succes in het buitenland. Hij is net terug van een tournee in Japan, waar hij de guest was van Ken Ishii. Toch is de geschiedenisleraar uit Charleroi geen sant in eigen land. Onbegrijpelijk als je het ons vraagt, want hij lijkt een gouden toekomst tegemoet te gaan...

Je album komt uit na 'Walking on a Little Cloud' (verleden jaar verschenen op F Com), terwijl 'Roots of the Future' eigenlijk je eerste werk was.
Dat is absoluut waar. Dit album verschijnt op Raygun, een label waar ik al sinds het begin van mijn carrière mee werk. Raygun heeft natuurlijk niet dezelfde financiële armslag als F Com. Ze zijn beperkter in hun middelen, dus alles gaat er wat trager. Op labels als F Com kan je op twee, drie maand tijd een album produceren, zoals dat het geval was met 'Walking on a little Cloud'. Deze plaat heeft heel wat meer tijd in beslag genomen.

Dit album klinkt zo mogelijk nog meer 'Detroit'...
Daar liggen nu eenmaal mijn roots. Hoe ouder mijn werk, hoe groter de invloeden uit Detroit. Dit album geeft trouwens een overzicht van de dingen die me geïnspireerd hebben, vandaar de titel. Deze cd is dus heel belangrijk voor mij: hij staat erg dicht bij de muziek die me ertoe heeft aangezet om dj en producer te worden.

Hoeveel tijd heb je uitgetrokken om dit album te verwezenlijken?
Heel wat tijd. De nummers op het album hebben tijd nodig gehad om te rijpen. Ik had tijd nodig om er afstand van te kunnen nemen. Ik kan me nu eenmaal niet permitteren te moeten uitleggen dat het niet goed in elkaar zit omdat ik in tijdsnood zou zijn gekomen. Ik sta voor de volle honderd procent achter de tracklisting. Ik wou absoluut tijdloze nummers maken. Ik ben tevreden over het resultaat. De titels zijn gemiddeld twee tot drie jaar oud en toch klinken ze nog brandnieuw. Ik hoop dat het klassiekers worden. Niemand heeft immers een boodschap aan een album dat gedateerd klinkt. Kijk maar naar de Masters At Work bijvoorbeeld. Na jaren houdt dat nog altijd steek. Het is natuurlijk een stuk gemakkelijker als je niet in een genre werkt dat toevallig in de mode is.

Je weigert nu dus resoluut een electroalbum te maken?
Ik heb er al een gemaakt, drie jaar geleden op Raygun. Ik moet er meteen bij zeggen dat het tamelijk Detroit klinkt. Geen vergelijk met de electromode van vandaag. Die plaat dateert van lang voor de electroclash. Dat album heeft trouwens zeer slecht verkocht (lacht). Vandaag wil ik geen electro meer produceren, er is al genoeg rommel op de markt. Ik vraag me trouwens af of al die lui die nu volop electroclashplaten kopen daar binnen vijf jaar nog even geboeid naar zullen luisteren. Per vijftig zitten er misschien drie of vier goeie tussen. Ik hou niet zo van dat kortetermijndenken.

Je brengt een album uit op Kanzleramt in mei?
Inderdaad, en daar ben ik nu volop mee bezig. De plaat wordt de logische opvolger van de eerste twee. Ik werk steeds meer aan een eigen sound, een eigen timbre.Toch zullen er veel meer verschillende dingen inzitten: house, broken beat, misschien zelfs hiphop... Het moet allemaal wat minder lineair klinken. Ik wil een album maken waar ook niet-Detroitkenners wat aan hebben. Ik leg de lat steeds hoger, zowel op gebied van productie als van sound en compositie. De akkoorden en melodieën worden steeds gecompliceerder. Ik wil niet in het cliché vervallen van de artiest die een album componeert dat zijn eerste succesplaat nog eens dunnetjes overdoet.

Naast dj'en en producen run je blijkbaar ook nog een studio waar platen geperst worden.
Ja. We zijn met zijn drieën. Youri van het label First Cask, Sammy aka 6th Sense en ik. De studio is nog maar enkele weken open. We houden ons daar bezig met de eerste etappe in de productie van een vinylplaat. We krijgen de muziek aangeleverd op cd, we bewerken de sound en dan graveren we de master. Op basis van die master kan de vinylplaat dan geperst worden. Waarom ik daarmee begonnen ben? Omdat ik niet zeker weet of ik op mijn zestigste nog veel zin zal hebben om muziek te producen. Als ik dat ooit beu wordt kan ik nog altijd terugvallen op deze studio. Zo houd ik het langer uit in de scene.

Lees ook

Interview Fabrice Lig, Januari 2009
Interview Fabrice Lig, April 2004
Vinyl review "Purple Raw part 1", Mei 2008
CD review "The Story Of A Musical Puzzle", Oktober 2005
CD review "My 4 Stars", Mei 2004

INTERVIEWS

Interview >Interview Silo - Toon Janssens

Twee weken geleden vulden we onze hoofden met de warme, opzwepende klanken van Booka Shade. Ieder die het aanbelangt, is ondertussen op de hoogte van het feit dat de Silo sluit ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia