Plastikman
posted Donderdag 29.01.2004

Bijna dag op dag 10 jaar nadat de allereerste plaat uit zijn homestudio in Windsor, Ontario, kwam gerold, en 5 jaar na zijn laatste verschijning als Plastikman, trekt Richie Hawtin zijn kunststoffen cape opnieuw aan en verrast de wereld met 'Closer', een even rijp als ondoorgrondelijk album. Net zo somber als een film van Darren Aronofsky of Richard kelly ('Donnie Darko') en volgens Hawtin zelf de precieze weergave van hoe het er het laatste jaar, waarin hij een hele poos ook niet achter de draaitafels te vinden was, in zijn bovenkamer aan toe ging. Beetje vreemd voor een chill-out, maar het resultaat mag er wezen!

Met al die eighties-electro- en acid-houserevivals en daarbij het feit dat velen ervan uitgaan dat techno en house hun beste tijd gehad hebben, moeten de laatste jaren voor jou niet van de gemakkelijkste geweest zijn. Je bent immers als geen ander bezeten door het zoeken naar vernieuwing in de elektronische muziek.
Er komen natuurlijk wel af en toe goeie en verrassende platen uit in het genre, maar electro is en blijft een van de vervelendste modes die er zijn. Ik zeg met opzet modes, omwille van de revival die nu aan de gang is, maar zelfs in de beginjaren vond ik het maar niets. Ik ben eind jaren '80 zelf muziek beginnen maken om eraan te ontsnappen. Acid house is dan weer iets anders. De betekenis die bladen als Mixmag eraan geven en de manier waarop zij de stroming proberen te recupereren, is natuurlijk shit, maar het is in wezen een stijl die nooit verdwenen is. Al jarenlang komen er iedere maand uitstekende acidplaten uit. Maar je moet verder kijken dan dat. In tegenstelling tot wat sommigen beweren, is er wel degelijk een evolutie merkbaar in de elektronische muziek, die de definities van house en techno zelfs overschrijdt. Een vreemdsoortige muziek, die gebruik maakt van microgeluiden en een heel andere kijk biedt op elektronische klanken. In Frankrijk en Duitsland zijn veel mensen ermee bezig. Ricardo Villalobos, om er maar een te noemen.

Heb jij de indruk dat je een soort van lichtend voorbeeld voor die jonge wolven bent? Velen van hen zijn door jouw werk beïnvloed.
Ik ontmoet graag nieuwe mensen. Sommige artiesten wiens muziek ik goed vind, zijn jonger dan ik, andere ouder. Maar de vraag of ze al dan niet door mijn vroeger werk zijn beïnvloed, houdt me niet echt bezig. Ik vind het veel belangrijker iets nieuws te maken dat toekom-stige artiesten wat zal bijbrengen, dan mij vragen te stellen over hoe ik in het verleden al mensen heb beïnvloed. De elektronische muziek heeft volgens mij heel stevige roots, maar tegelijk is het nooit goed naar het verleden terug te grijpen. Ideeën van vroeger moet je niet gaan recycleren. Je moet vooruitzien, naar de toekomst toe, naar nieuwe mogelijkheden op zoek gaan. Maar dat is natuurlijk mijn eigen opinie, waarschijnlijk denkt niet iedereen er zo over.

Om in dit soort muziek te kunnen innoveren, ben je natuurlijk ook afhankelijk van de evolutie van de technologie. Wat een paar jaar geleden nog revolutionair was, is nu totaal 'verouderd'...
Je bent inderdaad afhankelijk van wat er aan nieuwe technologie op de markt komt. Maar als je uit dat nieuwe materiaal geen goeie klanken kunt halen, sta je natuurlijk ook nergens. Het komt er dus op aan ideeën te hebben en vooral ook een publiek dat daarin meegaat.

Ben je bang dat je niet begrepen wordt?
Niet echt, nee, want ik verlies liever wat fans doordat ik een nieuwe richting insla, dan dat ik er nieuwe bijwin door voortdurend hetzelfde te doen.

Je zegt zelf dat 'Closer' een goede weergave is van hoe het er in je hoofd aan toegaat. De plaat is nogal somber. Moeten we daaruit afleiden dat jij dat ook bent?
Dat was het basisidee. Ik wou gewoon de manier waar-op mijn gedachten en ideeën tot stand komen weergeven. En misschien klinkt het resultaat dan wat somber, maar ik denk eigenlijk dat iedereen wel een donker kantje heeft. Je moet daaruit niet afleiden dat ik op de rand van een depressie sta, maar het geeft wel goed weer hoe ik het afgelopen jaar functioneerde. Het is een louter psychologisch gegeven, gewoon de reflectie van mijn eigen mentale toestand. Externe factoren hadden geen enkele invloed op het werk.

Na 'Closer To The Edit' uit 2001, dat je onder je eigen naam uitbracht, is er nu dus 'Closer', opnieuw als Plastikman. Mogen we uit de erg gelijklopende titels van die twee albums afleiden dat je alsmaar dichter bij de essentie van je kunst komt?
Bepaalde vragen die ik me stelde zijn ondertussen beantwoord, maar gelukkig zijn uit die antwoorden ook nieuwe vragen ontstaan. Met elektronische muziek bezig zijn, is een beetje zoals een eindeloze jungle doortrekken: telkens als je denkt aan het einde van je tocht te zijn, staat je een nieuwe verrassing te wachten en valt er iets nieuws te ontdekken. Daarom hou ik er ook zoveel van. En het is natuurlijk ook de soundtrack die het beste past bij onze hedendaagse wereld, waarin alles op technologie berust.

Het is best wel vreemd dat je nooit bent gevraagd om filmmuziek te maken. Jouw muziek zou bijvoorbeeld perfect passen bij de films van Darren Aronofsky.
Er is weleens over gesproken, maar een concreet voor-stel is er nooit geweest. Misschien is die fase voor mij gewoon nog niet aangebroken. Maar het zou me zeker interesseren, ja, want ik hou van uitdagingen. Zangers remixen of met artiesten uit de meer klassiekere genres werken ook trouwens. Zolang het boeiende opdrachten zijn die ik krijg, sta ik voor alles open. Helaas weten de meeste van mijn collega's dat ik de beste ideëen voor mijn eigen platen houd. Dus word ik door niemand gevraagd (lacht).

Anderzijds ben je soms heel erg kritisch in je interviews. Zo is het algemeen bekend dat je niet van rock houdt.
Ik heb niet zozeer iets tegen rock, er zijn gewoon weinig groepen die me kunnen boeien. Je moet mijn kritiek op die muziek ook zien in een Amerikaanse context. Voor de media en de meeste radiozenders daar lijkt er vaak niets anders dan rock te bestaan, zodat andere genres er gewoon niet aan bod kunnen komen. Die mentaliteit is zeer schadelijk voor de muziek, en daar verzet ik mij tegen.

Lees ook

CD review "Kompilation", Augustus 2010

INTERVIEWS

Interview >Interview Quincy from Soul Phonic

Op Zaterdagnacht 28 Mei '11 zouden er wel eens meerdere lichte aardschokken geregistreerd kunnen worden in het centrum van Gent, met als epicentrum de dansvloer van partyplace "Charlatan" ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia