T.raumschmiere
posted Vrijdag 06.02.2004

Marco Hass, alias T. Raumschmiere, heeft een politieke approach van de electronica. Hij staat dan ook veel dichter bij de electropunk zoals die in de Brusselse underground gedraaid wordt dan bij de lichtvoetige electro die zo elegant geserveerd wordt door zijn vriendin Miss Kittin (die trouwens meezingt op het album). De energieke Hass deinst er niet voor terug om negen maanden lang aan één nummer te werken. 'Electrotracks die op vijf uur tijd voor de fun in mekaar gebokst zijn, dat is gewoon fastfood!', meent hij. Naast zijn elektronische carrière is de man ook drummer van een punkband. Een ontmoeting met een perfectionist van de pogo!

Je drumt sinds 1991 in een punkgroepje. Hoe ben je in de elektronische scene terechtgekomen?
Ik wou gewoon eens iets nieuws proberen. En ik wou ook op een snellere manier nummers kunnen maken. In een band leef je immers van compromissen. Muziek maken is heel erg simpel tegenwoordig. Je moet gewoon materiaal kopen en de tijd nemen om je ideeën om te zetten via de technologie. De geest en de approach in de studio zijn totaal verschillend. Ik vind dat heel erg interessant. Maar mijn band blijft wel belangrijk voor mij. Ik leef me graag uit op mijn drumstel. Dat is erg fysiek en het onderhoudt de conditie. Om elektronische muziek te maken zit je immers hoofdzakelijk in de studio voor je computerscherm op een muis te klikken (lacht). Bij een groep spelen is ook veel socialer, je doet het met je vrienden. Soms repeteren we niet eens, maar drinken we gewoon wat pinten en hangen we een beetje rond.

Je lives zijn in ieder geval al even energiek als je dj-sets. Wat dat betreft lopen je twee muzikale activiteiten dus parallel.
En toch is het heel verschillend. Als ik draai kom ik gewoon met mijn materiaal en mijn platen aangekuierd en moet ik tegen niemand praten. Het is eenzaam werk, maar daar hou ik wel van. Ik heb beide kanten nodig eigenlijk: punkrock voor mijn body en elektronische muziek voor mijn geest. Maar de energie komt van de punk, daar heb je gelijk in. Tijdens mijn optredens ga ik helemaal door het lint. Wie mijn voorbeelden zijn? Ik heb geen bewuste invloeden, maar de muziek die ik maak heeft natuurlijk veel te maken met de lui waar ik fan van ben; Ik hou van beats à la Helmet, van de zware industrial van groepen als Nine Inch Nails en zelfs van goeie pop zoals die van Radiohead.

Heel wat mensen raken in de muziekbusiness verzeild uit reactie tegen wat er al bestaat, uit verlangen een eigen duit in het zakje te doen.
Toen ik begon uit te gaan, rond 1994-95, heb ik gedurende zes maanden echt mijn hartje opgehaald. Ik kende niets van elektronische muziek, noch de scene, noch de mensen, noch de techniek. Zes maand later verveelde ik me al. Ik vond dat alles hetzelfde klonk. Daarom besloot ik zelf iets uit te vinden. Gewoon omdat ik het beu was me te vervelen.

Zie je jezelf als deel van een bepaalde scene?
Ik probeer uit alle macht dat niet te zijn. De media en de mensen die over mijn werk praten proberen het onder te brengen in een bepaalde categorie. Dat is normaal, want het maakt het een stuk makkelijker om uit te leggen waarover je het hebt. Maar ik voel me helemaal niet betrokken bij de electroclash en aan techno heb ik helemaal lak. Ik voel me nog het meest verwant met echte punks. In Berlijn zijn er trouwens niet echt kleine bewegingen, alles loopt door elkaar, iedereen kruist mekaar voortdurend. Het is een bijzonder interessante stad, wat muziek betreft. Alles gaat er heel snel en de muzikanten zijn heel open minded.

Je concept draait rond het woord 'anti'. Is dat als grap bedoeld?
Helemaal niet. Dat komt echt uit mijn hart, maar het is eerder psychologisch dan fysiek. Ik wil niet met stenen gooien, maar door mijn houding mensen wakker schudden. Ik kan er niet tegen dat in het Westen de meeste mensen gewoon alles slikken wat de autoriteiten en het establishment hen voorkauwen. Je moet kritisch blijven vind ik. Ik heb het nu niet over de muziekindustrie, dat is allemaal onbelangrijk gelul, maar over de politiek. Je moet op de hoogte blijven zodat je weet waar het over gaat en ze je niet kunnen manipuleren. In de geïndustrialiseerde wereld hebben we vrije tijd genoeg. Je moet die gebruiken om zelfstandig te leren denken en kritisch om te gaan met de stortvloed van informatie die op je afkomt.

Vormt de elektronische muziek een goede geleider voor dat soort ideeën?
Het is een goed platform. Ik denk dat je moet proberen om de invloed die je hebt te gebruiken om iets interessants te vertellen. Teveel lui uit dit milieu willen gewoon een luilekker leventje leiden. Ze brengen platen uit zonder enige inhoud en steken het geld dat ze daarmee verdienen in hun zak. Fuck that! Je hoort ook veel mensen zeggen dat de elektronische muziek geen politieke inhoud mag hebben omdat ze juist bedoeld is om te ontsnappen aan de dagelijkse sleur. Bullshit! Als je de kans krijgt de mensen te helpen om na te denken, moet je die met twee handen grijpen.

Lees ook

CD review "Random Noize Session Vol. 1", November 2006
Vinyl review "A Million Brothers (blah blah blah)", Mei 2004
CD review "Radio Blackout", Februari 2004

INTERVIEWS

Interview >Stijn Maris: Tomorrowland door de ogen van Stijn Maris (Switch, Studio Brussel)

De jonge Stijn Maris (26) is hedendaags de stem achter de populaire radioshow Switch ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia