INTERVIEWS
0-9|A|B|C|D|E|F|G|H|I|J|K|L|M|N|O|P|Q|R|S|T|U|V|W|X|Y|Z
Luciano
posted Donderdag 17.06.2004
Luciano – Lucien Nicolet voor de postbode – wordt niet alleen muzikaal dikwijls aan Ricardo Villalobos gelinkt, hun Chileense roots worden er ook steeds bij vermeld. Maar de man woont eigenlijk 'gewoon' in Genève en daar zouden we hem normaal ook opbellen voor het interview. Ware het niet dat hij na een gig in Duitsland zijn vliegtuig heeft gemist en dus wordt het een telefoontje richting Hotel Frankfurt.
Het iets te laat gemaakt na het optreden?
(lacht) Niet echt, maar de club waar ik moest spelen ligt hier 250km vandaan en we waren wat te laat vertrokken zeker... het werd nog een nachtje langer van huis.
Eerst en vooral felicitaties voor Blind Behaviour, je album heeft hier al tientallen keren opgestaan en ik geniet er nog elke keer van. Maar waar ik het een beetje moeilijk mee had, was om een omschrijving te vinden voor jouw stijl in de recensie.
Tja, ik weet hoe dat gaat, journalisten moeten in een paar zinnen een artiest situeren en zijn werk beoordelen, dus dan helpt zo'n genre-etiket al een heel eind. Maar men heeft mij die vraag nog al gesteld en ik moet het antwoord steeds schuldig blijven. Ik ben nooit vertrokken van het idee 'ik ga zo'n soort plaat maken in die stijl', ik denk dat er elementen inzitten van latin, minimal, house, hiphop... en daar heb ik iets mee gemaakt. Mijn moeder noemt het gewoon elektroni-sche muziek (lacht).
Hoelang heb je aan Blind Behaviour gewerkt?
Drie jaar. Je moet weten dat ik eigenlijk constant met muziek bezig ben, ik maak nummers aan de lopende band, ik heb daar ook nood aan. En af en toe zette ik tijdens die drie jaar iets opzij: 'dàt is iets voor het album'. Ik doe gewoon altijd waar ik zin in heb, ik zet me achter m'n toestellen en wat ik voel, dat komt eruit. De tracks die ik in die periode opzij zette, hadden voor mij iets speciaals, ze waren persoonlijker. Niet voor in clubs – misschien enkel in het begin of op het eind van de avond – maar om thuis naar te luisteren.
Hoe ben je eigenlijk in de muziek gerold?
Dat zat er al van op jonge leeftijd in. Mijn moeder luisterde heel de dag naar muziek en mijn vader had een jukeboxbedrijf, bij ons thuis lagen er dus altijd duizenden platen. Sinds mijn acht jaar speel ik gitaar, ik heb ook in een groepje gezeten met wat schoolvrienden, maar dat was niet alles. Allemaal op hetzelfde moment tijd hebben om te repeteren viel bijvoorbeeld niet mee. Muziek maken gaat gewoon veel vlotter alleen. Ik ben dan beginnen draaien toen ik 17 was, en nog twee jaar later kocht ik mijn eerste machientjes. Totaal zonder de bedoeling om ooit iets uit te brengen hoor, dat was echt het laatste waar ik aan dacht.
Je bent nu 26, maar er zit veel meer maturiteit in Blind Behaviour vind ik. Hoe verklaar je dat je op die toch nog prille leeftijd al zo ver staat om zo'n album te kunnen maken?
Ik denk dat dat komt omdat ik er al zo vroeg bij was, door mijn ouders. Muziek heeft me heel veel bijgebracht, en de enige achterliggende reden die ik ooit had en heb bij produceren, is om iets terug te geven aan de muziek. Ik wou iets maken dat nog niet gedaan was, niet zomaar wat recycleren. Mijn twee kindjes hebben me ook enorm beïnvloed, de vreugde die zo'n geboorte je geeft is onbeschrijfelijk. Maar ik denk dat het vooral de perceptie van het leven en de perceptie van muziek die iemand heeft, bepalend zijn voor zijn sound.
Heb je soms een dochter die Amélie noemt? Jij was toch de persoon achter die Amélie On Ice bootleg van de soundtrack van Amélie Poulain?
Dat was ik inderdaad, maar het is mijn zus die Amélie heet (lacht). Ik herinner me nog dat iedereen me vertelde dat ik die film moest zien, enfin, we hadden de DVD uiteindelijk dan in huis gehaald. Maar op het moment dat ik de begingeneriek hoorde ben ik direct opnameapparatuur gaan halen. Iedereen maar zeuren van 'laat die kabels met rust, wij willen de film zien', maar ik moest gewoon iets doen met die muziek (lacht). Ik ben daarna Yann Tiersen zijn ander werk gaan ontdekken, chapeau!
Voor een goed begrip: je hebt zowel de Zwitserse als de Chileense nationaliteit. Je vertrok op je tiende samen met je ouders richting Chili, en twee jaar geleden kwam je terug naar de heimat. Nu, Chili noch Zwitserland staan bekend omwille van hun techno scene.
In Chili waren wij de eerste om elektronische feestjes te geven zelfs, ze kenden dat daar gewoon nog niet. Nu is er best wel een bloeiende scene. Ook in Zwitserland hoor, met artiesten zoals Serafin en Styro2000, het label Mental Groove... Er is veel activiteit!
Hoe verklaar jij de plotse boom van minimal house en techno? Tot voor Dexter leek de scene enkel iets te betekenen in Keulen, maar nu wil iedereen Richie en Ricardo op zijn party.
Minimal is op weg om iets heel groots te worden. Ik wil niet gezegd hebben dat techno dood is, maar de mensen willen iets nieuws. Het is ook maar normaal dat muziek evolueert. Maar muziek behoort niemand toe dus niemand weet waar we heen gaan, en da's het leuke. Trouwens, we staan nog maar aan het begin van de elektronische muziek, wat is nu 20 jaar voor een genre? Ik weet dat ik zelf als een deel van die minimal scene be-schouwd word – ik speel bijna altijd samen met Hawtin of Villalobos – maar Blind Behaviour zou ik zelf nooit minimal noemen, daarvoor zitten er veel te veel lagen en geluiden in.
Wat is de boodschap achter die titel?
Blind Behaviour staat voor mijn bewustzijn tegen-over wat er in de wereld gebeurt. Je kan je leven laten domineren door aanslagen en terreur of op de barricades kruipen om de wereld te verbeteren, maar da's makkelijker gezegd dan gedaan. Alleen al door met de auto te rijden en je toilet door te spoelen help je de wereld al een beetje mee om zeep. Ik probeer gewoon om met zin in het leven de dag te beginnen en er het beste van te maken.
Dat zijn mooie woorden om mee af te sluiten...
Oh mag ik nog iets vragen? Hoe laat is het? Dat ik mijn vliegtuig weer niet mis (lacht).
Bij de derde toon...
Vinyl review "Pavalov Said", Maart 2008
CD review "Sci-Fi-Hi-Fi Volume 2", Mei 2006
CD review "Blind Behaviour", Mei 2004
Vinyl review "'Orange Mistake'", Januari 2004
posted Donderdag 17.06.2004
Luciano – Lucien Nicolet voor de postbode – wordt niet alleen muzikaal dikwijls aan Ricardo Villalobos gelinkt, hun Chileense roots worden er ook steeds bij vermeld. Maar de man woont eigenlijk 'gewoon' in Genève en daar zouden we hem normaal ook opbellen voor het interview. Ware het niet dat hij na een gig in Duitsland zijn vliegtuig heeft gemist en dus wordt het een telefoontje richting Hotel Frankfurt.
Het iets te laat gemaakt na het optreden?
(lacht) Niet echt, maar de club waar ik moest spelen ligt hier 250km vandaan en we waren wat te laat vertrokken zeker... het werd nog een nachtje langer van huis.
Eerst en vooral felicitaties voor Blind Behaviour, je album heeft hier al tientallen keren opgestaan en ik geniet er nog elke keer van. Maar waar ik het een beetje moeilijk mee had, was om een omschrijving te vinden voor jouw stijl in de recensie.
Tja, ik weet hoe dat gaat, journalisten moeten in een paar zinnen een artiest situeren en zijn werk beoordelen, dus dan helpt zo'n genre-etiket al een heel eind. Maar men heeft mij die vraag nog al gesteld en ik moet het antwoord steeds schuldig blijven. Ik ben nooit vertrokken van het idee 'ik ga zo'n soort plaat maken in die stijl', ik denk dat er elementen inzitten van latin, minimal, house, hiphop... en daar heb ik iets mee gemaakt. Mijn moeder noemt het gewoon elektroni-sche muziek (lacht).
Hoelang heb je aan Blind Behaviour gewerkt?
Drie jaar. Je moet weten dat ik eigenlijk constant met muziek bezig ben, ik maak nummers aan de lopende band, ik heb daar ook nood aan. En af en toe zette ik tijdens die drie jaar iets opzij: 'dàt is iets voor het album'. Ik doe gewoon altijd waar ik zin in heb, ik zet me achter m'n toestellen en wat ik voel, dat komt eruit. De tracks die ik in die periode opzij zette, hadden voor mij iets speciaals, ze waren persoonlijker. Niet voor in clubs – misschien enkel in het begin of op het eind van de avond – maar om thuis naar te luisteren.
Hoe ben je eigenlijk in de muziek gerold?
Dat zat er al van op jonge leeftijd in. Mijn moeder luisterde heel de dag naar muziek en mijn vader had een jukeboxbedrijf, bij ons thuis lagen er dus altijd duizenden platen. Sinds mijn acht jaar speel ik gitaar, ik heb ook in een groepje gezeten met wat schoolvrienden, maar dat was niet alles. Allemaal op hetzelfde moment tijd hebben om te repeteren viel bijvoorbeeld niet mee. Muziek maken gaat gewoon veel vlotter alleen. Ik ben dan beginnen draaien toen ik 17 was, en nog twee jaar later kocht ik mijn eerste machientjes. Totaal zonder de bedoeling om ooit iets uit te brengen hoor, dat was echt het laatste waar ik aan dacht.
Je bent nu 26, maar er zit veel meer maturiteit in Blind Behaviour vind ik. Hoe verklaar je dat je op die toch nog prille leeftijd al zo ver staat om zo'n album te kunnen maken?
Ik denk dat dat komt omdat ik er al zo vroeg bij was, door mijn ouders. Muziek heeft me heel veel bijgebracht, en de enige achterliggende reden die ik ooit had en heb bij produceren, is om iets terug te geven aan de muziek. Ik wou iets maken dat nog niet gedaan was, niet zomaar wat recycleren. Mijn twee kindjes hebben me ook enorm beïnvloed, de vreugde die zo'n geboorte je geeft is onbeschrijfelijk. Maar ik denk dat het vooral de perceptie van het leven en de perceptie van muziek die iemand heeft, bepalend zijn voor zijn sound.
Heb je soms een dochter die Amélie noemt? Jij was toch de persoon achter die Amélie On Ice bootleg van de soundtrack van Amélie Poulain?
Dat was ik inderdaad, maar het is mijn zus die Amélie heet (lacht). Ik herinner me nog dat iedereen me vertelde dat ik die film moest zien, enfin, we hadden de DVD uiteindelijk dan in huis gehaald. Maar op het moment dat ik de begingeneriek hoorde ben ik direct opnameapparatuur gaan halen. Iedereen maar zeuren van 'laat die kabels met rust, wij willen de film zien', maar ik moest gewoon iets doen met die muziek (lacht). Ik ben daarna Yann Tiersen zijn ander werk gaan ontdekken, chapeau!
Voor een goed begrip: je hebt zowel de Zwitserse als de Chileense nationaliteit. Je vertrok op je tiende samen met je ouders richting Chili, en twee jaar geleden kwam je terug naar de heimat. Nu, Chili noch Zwitserland staan bekend omwille van hun techno scene.
In Chili waren wij de eerste om elektronische feestjes te geven zelfs, ze kenden dat daar gewoon nog niet. Nu is er best wel een bloeiende scene. Ook in Zwitserland hoor, met artiesten zoals Serafin en Styro2000, het label Mental Groove... Er is veel activiteit!
Hoe verklaar jij de plotse boom van minimal house en techno? Tot voor Dexter leek de scene enkel iets te betekenen in Keulen, maar nu wil iedereen Richie en Ricardo op zijn party.
Minimal is op weg om iets heel groots te worden. Ik wil niet gezegd hebben dat techno dood is, maar de mensen willen iets nieuws. Het is ook maar normaal dat muziek evolueert. Maar muziek behoort niemand toe dus niemand weet waar we heen gaan, en da's het leuke. Trouwens, we staan nog maar aan het begin van de elektronische muziek, wat is nu 20 jaar voor een genre? Ik weet dat ik zelf als een deel van die minimal scene be-schouwd word – ik speel bijna altijd samen met Hawtin of Villalobos – maar Blind Behaviour zou ik zelf nooit minimal noemen, daarvoor zitten er veel te veel lagen en geluiden in.
Wat is de boodschap achter die titel?
Blind Behaviour staat voor mijn bewustzijn tegen-over wat er in de wereld gebeurt. Je kan je leven laten domineren door aanslagen en terreur of op de barricades kruipen om de wereld te verbeteren, maar da's makkelijker gezegd dan gedaan. Alleen al door met de auto te rijden en je toilet door te spoelen help je de wereld al een beetje mee om zeep. Ik probeer gewoon om met zin in het leven de dag te beginnen en er het beste van te maken.
Dat zijn mooie woorden om mee af te sluiten...
Oh mag ik nog iets vragen? Hoe laat is het? Dat ik mijn vliegtuig weer niet mis (lacht).
Bij de derde toon...
geef je mening !
Lees ook
Interview Luciano, November 2009Vinyl review "Pavalov Said", Maart 2008
CD review "Sci-Fi-Hi-Fi Volume 2", Mei 2006
CD review "Blind Behaviour", Mei 2004
Vinyl review "'Orange Mistake'", Januari 2004
INTERVIEWS
posted Woensdag 12.10.2011Henk Vandepapeliere - Zanna The Maze Connection Remix
Er is een nieuwe wind in muziekland en Nightcode is trots om dit als eerste te kunnen aankondigen. Niemand minder dan de legendarische dj's CJ Bolland en Henk Vandepapeliere...
READ ARTICLE
posted Maandag 20.06.2011Interview: Tom Smeyers
Tom Smeyers is een man die ik al verschillende jaren ken, van tijdens m'n studententijd toen ik op de betere feesten vertoefde tijdens de week - jawel, die bestaan er wel...
READ ARTICLE
posted Maandag 23.05.2011Interview Quincy from Soul Phonic
Op Zaterdagnacht 28 Mei '11 zouden er wel eens meerdere lichte aardschokken geregistreerd kunnen worden in het centrum van Gent, met als epicentrum de dansvloer van partyplace...
READ ARTICLE
posted Maandag 11.04.2011Interview Silo - Toon Janssens
Twee weken geleden vulden we onze hoofden met de warme, opzwepende klanken van Booka Shade. Ieder die het aanbelangt, is ondertussen op de hoogte van het feit dat de Silo sluit....
READ ARTICLE
posted Zaterdag 09.04.2011Interview Traversable Wormhole
Enige tijd geleden nam ik een interview af met Traversable Wormhole, voor sommige lezers misschien beter bekend als Adam X. De antwoorden op m'n vragen bleven lang stof vergaren...
READ ARTICLE
posted Dinsdag 08.03.2011Interview Metrobox
Voor Vol 5 van de Back to Back series heeft Marcin Czubala een hele resem artiesten uitgenodigd om met hem een compilatie te maken van diverse remixen en reworks van zijn tracks....
READ ARTICLE
posted Vrijdag 28.01.2011Interview Massimo Girardi
VAN DE PLATENBAK VAN LAURENT GARNIER TOT OORDOPPEN OP CAFÉ. Als echte Belgen hebben we vaak de slechte gewoonte om onze landgenoten over het hoofd te zien. Zelfs al hebben ze...
READ ARTICLE
posted Dinsdag 19.10.2010Interview: Karizma
Hij is de volgende gast op Affair in Silo deze zaterdag 23 oktober. Derrick May vergelijkt hem met Ron Hardy of zelfs met Frankie Knuckles... Van een vergelijking gesproken zeg!...
READ ARTICLE
posted Maandag 21.06.2010Interview Tecnum
Beste Tecnum. Hoe en wanneer ben je voor het eerst in contact gekomen met elektronische muziek? Eigenlijk was dat op vrij jonge leeftijd. Toen ik ongeveer 13 jaar was kocht ik...
READ ARTICLE
posted Maandag 03.05.2010Booka Shade: More!
Booka Shade is terug! Na de doorbraak met hun album "Movements" hebben ze België veroverd met legendarische live-optredens op Dirty Dancing, Pukkelpop (dat ook op DVD verscheen)...
READ ARTICLE
Interview >Interview Quincy from Soul Phonic
Op Zaterdagnacht 28 Mei '11 zouden er wel eens meerdere lichte aardschokken geregistreerd kunnen worden in het centrum van Gent, met als epicentrum de dansvloer van partyplace "Charlatan" ...
