Swayzak
posted Donderdag 26.08.2004

Treedt 'Loops From The Bergerie' in de voetsporen van Underworld uit de grote periode? Betoverende gezangen, trancey synthesisers, klanggitaren en een dubby beat die soms overhelt naar electro: dit bijzonder continentaal klinkende album van het Engels-Schotse duo is in ieder geval een bijzonder gestileerd werkje, dat uiteindelijk klinkt als echte catchy pop.

Je kan jullie album niet echt retro noemen, maar er werd wel bijzonder vrij omgesprongen met de sound. Niet te vergelijken met de heersende stroming van vandaag waar vooral een bepaalde stijl geparodieerd wordt.
We hebben altijd al heel intuïtief gewerkt. Onze eerste platen, uit 1997, waren veel gedefinieerder. In die tijd zochten we naar een bepaalde stijl, volgden we bepaalde codes. Ik vind dat vrijheid in de elektronica nog altijd kan. Alles hangt af van wie de producer is. Swayzak doen we niet voor het geld, en ook niet om cool te lijken of om het showbeest uit te hangen. De naam staat gewoon voor goede muziek. Of die nu retro klinkt, of de b-boys ze oppikken of tot de electrostroming wordt gerekend: het doet er allemaal niet toe. We brengen onze eigen sound, maar heel weinig mensen begrijpen dat. Gewoonlijk krijgen we een electroclashetiket opgeplakt en op eigen bodem worden we voor Duitsers versleten, omdat in Engeland heel andere muziek wordt gemaakt.

Het is inderdaad waar dat jullie altijd beter in de markt gelegen hebben op het vasteland...
We hebben altijd al meer succes gekend op het continent dan in Groot-Brittannië. In Amerika doen we het trouwens ook aardig. We hebben daar een goeie reputatie opgebouwd met vier of vijf tournees. We treden er wel enkel op in de steden. Daar is het publiek heel open minded. In San Francisco, Seattle, Philadelphia of Atlanta krijg je vanzelfsprekend een vertekend beeld van waar de VS voor staan, maar ik moet toegeven dat we er altijd al heel goed zijn ontvangen.

Toch worden de States altijd al beschouwd als een onneembare fort voor artiesten uit de housescene.
Zo voel ik dat helemaal niet aan. Je krijgt er integendeel veel kansen om echt bekend te worden vind ik. In Engeland is er alleen maar Radio One: alle andere radio's zijn bestemd voor een heel gespecialiseerd, beperkt publiek. In de Verenigde Staten word je veel meer gesteund door de radio. Er bestaan bijvoorbeeld een heleboel collegezenders die tegenwoordig met een heel degelijke elektronische programmatie komen. Natuurlijk is het er zoals overal: om de mensen te overtuigen je platen te kopen, moet je naar ginder gaan en rondreizen.

Waarom stel je je zo kritisch op tegenover de Engelsen?
De mythe dat het allemaal in Engeland gebeurt wat muziek betreft is al jaren achterhaald. In Londen zijn er momenteel nog interessante ontwikkelingen in de drum'n'basscene, maar wat house betreft is het er zo dood als een pier. Je hoort er al jaren hetzelfde. In Frankrijk en Duitsland gebeurt er veel meer. Ook het Belgische Eskimo doet goed werk vind ik. Eigenlijk negeren we Engeland gewoon bewust. In Duitsland passeert een van onze clips momenteel op MTV, bij ons zou dat niet kunnen. De Engelse clubscene is tot een massaindustrie verworden. Er zijn nog maar weinig clubs die interessante artiesten programmeren, laat staan buitenlanders. In Londen is er natuurlijk The Fabric en ook in Leeds, Manchester en Glasgow heb je goeie undergroundparty's, maar het is allemaal heel verspreid.

Jullie hebben er naar het schijnt ooit aan gedacht zelf een discotheek te openen in Londen...
We hebben een tijdje een eigen maandelijks concept georganiseerd in een bar. Maar ik heb geen zin om door te gaan in die stad. De muziek die ze er nu spelen draaiden wij vijf of zes jaar geleden al, toen niemand erin geïnteresseerd was, terwijl vandaag alle wannabees in de rij staan omdat die stuff nu in de mode is. Niet echt ons ding. We hebben nog altijd zin om goeie evenementen te organiseren, maar dan misschien in een meer typische locatie waar de mensen echt voor de muziek komen. Zoals bv. de Batofar in Parijs...

De platenverkoop zit helemaal in het slop tegenwoordig. Wat verwachten jullie van deze cd?
Aan een album ben je algauw een jaar bezig. We hopen dus maar dat de mensen dit formaat nog zien zitten, al is de trend voor het ogenblik eerder om nummers apart te kopen. Ik kan daar wel inkomen: cd's zijn heel duur en de mensen aarzelen om iets te kopen dat ineengesmeten werd. Bovendien zitten de platenmaatschappen al jaren op het verkeerde spoor (lacht): het allerbeste formaat is en blijft de vinylplaat, ze hadden daar nooit aan moeten raken. Vinyl kan je nooit even goed kopiëren, de sound is een pak beter, het ziet er veel mooier uit en het ruikt nog goed ook (lacht).

Is het waar dat jullie graag Tom Waits zouden strikken voor de vocals op een plaat?
Absoluut! Die man heeft een overweldigend stemgeluid. Maar we hebben nog een lange lijst van namen: zelfs Dolly Parton staat erop. Een tijdje geleden werden we gevraagd voor Kylie Minogue. En we zijn ook in onderhandeling met Matt Johnson van The The... Je zou de eerste albums van die kerel eens moeten horen. Hij had het allemaal al begrepen, twintig jaar voor de rest van de wereld. En jongens, wat een stem!

Lees ook

CD review "Loops From The Bergerie", September 2004

INTERVIEWS

Interview >Interview Traversable Wormhole

Enige tijd geleden nam ik een interview af met Traversable Wormhole, voor sommige lezers misschien beter bekend als Adam X. De antwoorden op m'n vragen bleven lang stof vergaren in m'n mailbox, maar hier zijn ze dan ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia