The Prodigy
posted Donderdag 26.08.2004

Na enkele jaren van aarzelen, soloplaten en twijfelen aan alles en nog wat, is de Prodigy weer helemaal terug. Hun langverwachte, vaak herwerkte album 'Always Outnumbered, Never Outgunned' knoopt aan met het optimisme uit de beginjaren van de groep, maar dan op een diepe dreigende beat. 'Will it take your brain to another dimension?' Dat blijft nog de vraag...

Heb je tijdens die zogezegde sabbatjaren de kans gekregen om te analyseren waar The Prodigy eigenlijk voor staat: jullie muziek, jullie concept, jullie uitschuivers, als die er ooit geweest zijn?
Onszelf in vraag stellen hebben we altijd al gedaan. Van het begin af aan wilden we altijd maar vernieuwen, we zijn als de dood om ter plaatse te blijven trappelen. Elk album stond voor een nieuwe tijdperk. Platen, tournees, het vormde elke keer weer een apart hoofdstuk.
Ik heb geen spijt van het verleden. Ok, we hebben wel eens gechoqueerd, maar de media blazen dat allemaal op. Ik maak me daar niet druk over. Ik hou het hoofd koel en probeer grenzen te blijven verleggen. Ik heb een duidelijke kijk op de dingen. Ik weet precies welke sound ik wil, waar we naartoe willen gaan. Dat heeft niks met succes te maken. Succes kan je visie integendeel aantasten. Met 'Baby's Got A Temper' hadden we een vaste formule bereikt. Maar The Prodigy is helemaal anders: onze platen moeten stuk voor stuk fris en vernieuwd blijven. Ik had een heleboel 'Baby's Got A Temper's kunnen maken en daar pakken geld mee verdienen, maar ik heb ervoor gekozen mijn tijd te nemen en te werken aan de echte Prodigy.

Je kan ook niet echt zeggen dat dit album nu radicaal anders is dan de vorige...
Ons succes draait altijd om hetzelfde: nummers als 'Good' en 'Poison' moeten het hebben van hun energie en authenticiteit. Onze sound komt van de straat, uit de punkrock, de hiphop, de raves... Elk album is weer anders, maar van die rode draad wijken we nooit af. Ik ga natuurlijk niet terug breakbeats maken zoals in het begin, dat zou nergens op slaan. Hoewel, ik zeg nooit dat ik een stijl niet meer zal gebruiken: ik probeer ten allen tijde open-minded te blijven. Op deze nieuwe plaat staat bijvoorbeeld meer punk, en je vindt er ook wat clubby nummers op terug. Dat zijn gewoon dingen waar we nu mee bezig zijn. Op mij heeft de plaat in ieder geval een positief effect gehad: ik heb opnieuw zin om vaker de studio in te duiken.

The Prodigy is een band die altijd geassocieerd zal worden met een vorm van rebellie en jeugdig geweld. Is het mogelijk dat je met de jaren een totaal andere weg gaat inslaan?
Ik maak muziek omdat ik dat in me heb. 'I'm real'. Ik zal ook blijven doorgaan in dit genre omdat er uiteindelijk heel weinig elektronische formaties zijn die het moeten hebben van attitude. Elektronische muziek is vaak te anoniem, een gewone dj-tool. Wij spelen op een ander niveau, dat is belangrijk. Leeftijd heeft geen enkel belang. Als je uitgaat in Londen kruis je zowel kids van twintig als ouwe punkers die de veertig al lang gepasseerd zijn. Daar hoef je dus niet bij stil te zijn. Ik ben wel geboeid door het idee dat we tijdens onze tour ontdekt zullen worden door een nieuwe generatie. We gaan die snotters die ons nog nooit live hebben gezien een fameuze kick bezorgen, recht voor de raap!

Op het podium staan blijft het allerbelangrijkste voor jullie?
Je kan plezier in de studio en plezier tijdens een live niet vergelijken, maar de scène blijft natuurlijk heel belangrijk voor The Prodigy. Op deze plaat hebben Keith en Maxim niet zo'n grote rol en moeten ze vaak plaats ruimen voor onze guests. Maar tijdens de tournee is dat helemaal anders. Daar zullen ze de boel doen ontploffen. De nummers zelf zullen trouwens evolueren naargelang hun prestaties. Het zit erin dat we binnen een jaar een cd met remixes zullen uitbrengen, gebaseerd op de lives. Heel boeiend allemaal.

Voel je je verwant met sommige groepen die vandaag in de kijker lopen?
Er zijn verschillende artiesten die ik apprecieer, maar ik ben vooral geïnteresseerd in platen van enkele jaren geleden. De Engelse muziekscene deugt niet voor het moment, het klinkt allemaal hetzelfde: helemaal rock. Ik ben al een tijdje aan het wachten op een spannend nieuw gegeven...

Bedoel je een nieuwe muzikale revolutie? Denk je dat dat nog mogenlijk is?
Op muziekgebied niet, maar sommige platen brengen nieuwe structuren aan in de samenleving. Een nieuwe generatie heeft nieuwe ideeën en zorgt voor een originele kijk op oudere genres. Zo ontstaan nieuwe strekkingen. Er gebeuren bijvoorbeeld heel goeie dingen in de Engelse hiphop voor het ogenblik. Tien jaar geleden hadden we dat nooit kunnen hard maken. Revolutie heb je niet nodig, alleen maar goeie bands. En lui die met muziek bezig zijn omdat ze zin hebben om uit te gaan en zich te amuseren op hun manier, die een eigen taaltje spreken en dezelfde waarden hebben... Zo is het ook begonnen met de raves en de punk. Die wil om tot een gang te behoren, hoe groot hij ook is, ontbreekt vandaag.

Lees ook

CD review "Back To Mine", Februari 2006
CD review "Their Law, The Singles 1990 – 2005", December 2005
CD review "Always Outnumbered, Never Outgunned", Augustus 2004

INTERVIEWS

Interview >Interview Quincy from Soul Phonic

Op Zaterdagnacht 28 Mei '11 zouden er wel eens meerdere lichte aardschokken geregistreerd kunnen worden in het centrum van Gent, met als epicentrum de dansvloer van partyplace "Charlatan" ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia