Death In Vegas
posted Vrijdag 09.09.2005

Terwijl er in de überhippe Londense Fabric op zaterdag house, techno en electro gedraaid wordt, sleurt men er op vrijdagavond de meest uiteenlopende genres door het mengpaneel. Om het verschil te onderstrepen werden deze vrijdagavonden 'Fabriclive' gedoopt, en net zoals voor het grote broertje werd er een reeks mix-cd's gelanceerd die het concept moet ondersteunen. Dit keer (de 23ste al ondertussen!) werd Richard Fearless van Death in Vegas voor een mix gevraagd. Hij combineert tracks van topproducers als Mathew Jonson, Alex Smoke en Wighnomy Brothers met minder bekende nummers, en met 4 edits van Death in Vegas zelf...


Richard: Dat klopt. Misschien herkennen een aantal luisteraars onze grootste hits, en de anderen wilde ik ze leren kennen. Het zijn goede nummers en ik wilde laten horen dat ze zeker passen in een mix met de betere recente tracks. Ik ben ondertussen al 13 jaar aan het dj-en, en kan maar niet genoeg krijgen van het repetitieve karakter van techno.

Wat trekt je precies aan in dat repetitieve karakter? Veel mensen vinden herhaling enorm saai....
Ik absoluut niet! Voor mij draait het in alle soorten muziek om die herhaling. Als ik naar muziek luister zit ik er het liefst midden in: 'I like to be locked into something'. Ik kan bijvoorbeeld uren naar het geluid van een ventilator luisteren. (enthousiast) Toen ik in Indië was vertelde een vrouw me dat ze thuis om te mediteren vaak een geluidsopname met een typisch Indische tamboerijn opzette. Toen ik terug thuis kwam heb ik onmiddellijk hetzelfde gedaan en toen ik wilde gaan slapen, het was al heel laat, merkte ik dat die opname nog altijd opstond. Ik wilde ze dan gaan afzetten, maar dat kon ik niet, dat ging gewoon niet! Zo heeft die opname uiteindelijk drie maanden opgestaan... Veel technostuff klinkt trouwens als een verzameling laagjes over elkaar, maar als je dan een nummer hoort van bijvoorbeeld Richie Hawtin, merk je dat dat enorm goed in elkaar zit. Als je een nummer of een album kan maken dat zo 'stripped down as possible' is terwijl er nog altijd funk en groove inzit dan sla je de nagel op de kop, dan zit je er knal op!

Is het dat waar Alex Smoke en Mathew Jonson zo goed in zijn? Van beide artiesten zitten er twee tracks in je mix...
Inderdaad, ik vind ze allebei geweldig goed. Ik vind de muziekscene in het algemeen trouwens erg gezond op het moment: ze is opnieuw veel meer underground en ook de punkrockattitude is terug, en dat staat me enorm aan. Er komt zoveel goede muziek uit dat het gewoon niet meer bij te houden is en ondertussen blijven ze in de Britse en Amerikaanse pers maar bezig over de dood van de grote clubs! Maar wat wil je: dj-sets van tien uur door één of andere dikbetaalde 'fat asshole' op hoge hielen en in wit maatpak: ik kan het niet uitstaan!

Als je het over Fabriclive hebt, heb je het altijd over Room 2. Wat is er zo geweldig aan die tweede zaal?
Ik ben er een tijdje resident geweest, en de Main Room vind ik wat te groot. Zaal 2 is stukken kleiner en heeft een geluids-installatie die gewoonweg super is. Als ik moet draaien hou ik van kleinere ruimtes met een goed en hard geluid.

Stel je voor dat je geboekt wordt door twee beginnende dj's. Ze laten je de installatie zien en dat blijkt een gewone stereoketen te zijn, met maar één platenspeler en slechte speakers. Hoe zou je reageren?
(nvdr: op zijn achttiende organiseerde Richard zelf feesten in de Job Club. Hij liet er o.a. Derrick May, Andrew Weatherall, Dave Angel en Chemical Brothers sets spelen op een goedkope stereoketen.)
(lacht luid) Dat was grappig, dat was echt grappig. (blijft lachen) Het was echt een ongelooflijk slechte installatie, zo één die studenten op hun zeventiende krijgen als ze afstuderen. Als de plaat gedaan was moest de dj trouwens wachten tot de naald helemaal aan het gaatje was, vooraleer ze volautomatisch omhoog ging, om daarna langzaam naar de naaldarm terug te komen. Het was echt een geweldige tijd!

Je hebt al vaak gezegd dat muziek voor jou erg visueel is. Jullie nummer 'Girls' werd op een fantastische manier gebruikt in 'Lost In Translation'. Komen de beelden en de sfeer van die film overeen met jouw gedachten toen je het nummer maakte?
Nee, op het moment dat we aan het nummer werkten dachten we eigenlijk gewoon aan 'Girls' (lacht hard). Nee, ik vind soundtracks maken echt interessant: met beelden werken is fijn en je hebt geen problemen met platenfirma's. Op dit moment zijn we aan het onderhandelen over een heel groot project, en het zou gewoonweg super zijn mocht dat lukken. Meer kan ik er nog niet over zeggen, 'fingers crossed'.

Enkele jaren geleden nam je 'Scorpio Rising' op met Liam Gallagher. Is toen het idee ontstaan om hun laatste album te producen?
(nvdr: Death in Vegas werd gevraagd als producer voor het laatste album van Oasis, 'Don't Believe the Truth', maar de opnames werden uiteindelijk niet gebruikt.)
Nee, dat hebben ze ons pas drie jaar later gevraagd. Het is uiteindelijk een complex verhaal geworden. Dat het niet doorgegaan is lag niet aan ons, maar ook niet aan hen. De kortste manier om het uit te leggen is dat het voor mij gemakkelijk is radicale veranderingen door te voeren in mijn muziek. Ik wou hun geluid wat psychedelischer maken, maar voor hen is dat minder makkelijk. Oasis blijft natuurlijk 'a million pound industry'.

Maar nu hebben ze een plaat uitgebracht die exact hetzelfde klinkt als de voorgaande...
En dat wou ik dus niét doen. Voilà, daar is het antwoord op je vraag.

Gaan we ooit iets van de opnamesessies horen?
(denkt lang na) 'No, well... no.' Ik weet dat ik iets in handen heb dat waarschijnlijk enorm veel geld waard is, maar ik heb de opnames zelfs nog nooit aan iemand laten horen! Ik heb het er ook wel moeilijk mee, 'I lived and breathed that project for a month'! Ik ben eraan begonnen zoals een filmmaker: ik wou op die maand tijd zoveel mogelijk materiaal opnemen, en dat is dan ook wat we hebben gedaan. Het frustrerende is dat we nooit één nummer helemaal afgemixt hebben! Je hebt dan niks in handen waarvan je kan zeggen: 'zo zal het nu gaan klinken'. Ach ja, ik ben alweer een ervaring rijker. Het zijn toffe gasten en ik heb er veel van geleerd.

Zoals je het beschrijft was het als drie uur seks zonder een climax...
Inderdaad, maar dan niet drie uur maar een maand lang (lacht)!

Bedankt!
'No problem, thank you!'

INTERVIEWS

Interview >Interview Traversable Wormhole

Enige tijd geleden nam ik een interview af met Traversable Wormhole, voor sommige lezers misschien beter bekend als Adam X. De antwoorden op m'n vragen bleven lang stof vergaren in m'n mailbox, maar hier zijn ze dan ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia