Modeselktor
posted Donderdag 13.10.2005

Gernot en Szary zijn geen gewone jongens. Na tien jaar brengen ze met hun band Modeselektor eindelijk een eerste album uit, 'Hello Mom!'. Na enkele maxi's op B-Pitch control gaan ze er tegenaan met echte dancefloorelectro en -elektronica. Ze kregen hiervoor de hulp van het kruim van de scene: TTC en Paul St Hilaire van Basic Channel. Een ontmoeting met Gernot, een van deze twee weirde Berliners leek ons aan de orde.

Jullie draaien al meer dan tien jaar mee in de business en toch krijgen we nu pas een album?
We zijn nooit echt bezig geweest met timing. Toen we eraan begonnen was dat met de enige bedoeling zoveel mogelijk lol te trappen. We hadden nooit gedacht dat we ooit nog eens platen zouden maken. Onze eerste maxi is pas in 2002 verschenen op B-Pitch. 'Hello Mom' is trouwens eigenlijk niet echt ons eerste album. Verleden jaar hebben we immers de dvd 'Labland' gemaakt met de graphic designers van Pafdfinderei. Maar gezien we daar niet alleen aan gewerkt hebben en het niet alleen om sound maar ook om beeld draaide, zeggen we liever dat 'Hello Mom!' ons eerste werk is. Het album was ook heel wat meer werk dan de dvd, die we op twee weken ingeblikt hadden. Sommige nummers van de plaat zijn al zes maand tot een jaar uit. Het is een soort studiobook van het laatste jaar.

Het is aan het album te horen dat jullie geen echte dancefloorbackground hebben.
Het is waar dat ik in het begin van de jaren negentig vooral naar techno luisterde. Maar later heb ik dit soort muziek laten vallen voor meer cerebrale electro, wat je electronica noemt. Ik heb toen gedurende enige jaren de dancefloor links laten liggen.

Jullie zijn allebei met totaal verschillende aspecten van de elektronische muziek bezig. Het moet niet gemakkelijk zijn om overeen te komen, niet?
Er is een woord dat ik verafschuw, maar waar ik geen alternatief voor ken en dat onze muziek en ons leven afdoende beschrijft: freestyle. We laten onze ideeën de vrije loop, we laten ons helemaal gaan. Of het resultaat nu pure dancefloorelectro is of een compleet gedestructureerd breaknummer speelt geen enkele rol. Het leukste is dat we eigenlijk vrij weinig ruzie maken.

Zelfs niet in de studio?
Onze studio ligt in hetzelfde gebouw als de bureaus van B-Pitch Control, wat wil zeggen dat we de hele tijd mensen tegen het lijf lopen. We werken niet in afzondering. Wat ideeën en opinies betreft is dat zeker een voordeel. Maar je bent natuurlijk vaak minder geconcentreerd en je verliest wel eens tijd. Als ik echt gerust wil zijn trek ik naar mijn eigen studio. Wat pure creatie betreft hebben we een heel duidelijk systeem. Ofwel werk ik aan een idee of wel is het Szary. Een keer dat we voelen dat we er alles uitgehaald hebben en het niet meer goed komt wat geluid betreft geven we het door aan de andere, enzovoort, die ermee verder gaat. Tot we een concrete basis hebben. Vervolgens werken we er samen aan om het af te krijgen. We geven mekaar dus constant feedback.

Je vindt het dus blijkbaar leuk om bij B-Pitch Control te werken. Hoe zijn de verhoudingen met Ellen Allien en haar posse?
We voelen ons echt goed bij B-Pitch, het is een soort van familie. Het grappigste is dat we zelfs nooit een demo hebben ingestuurd. Het is allemaal vanzelf gegaan. Als ik goed nadenk vind ik ook dat dit het label is dat het beste bij ons past. We hebben ook vriendschappen aangeknoopt met andere artiesten van het label. De vriendin van Paul Kalkbrenner is bijvoorbeeld de zus van mijn lief. We zien mekaar op familiefeesten (lacht).

Jullie hebben het imago simpele jongens te zijn, die graag een grapje maken en wiens succes hen niet naar het hoofd is gestegen.
Ons amuseren en zoveel mogelijk lol trappen, is het belangrijkste in ons leven. We hebben lak aan hypes en aan modes.

Maar je zit wel in Berlijn en dan nog bij B-Pitch. Hipper kan niet!
Ik denk niet dat B-Pitch of Berlijn zo trendy zijn. Het is niet omdat iedereen de ogen gericht heeft op mijn stad dat mijn leven daarom veranderd is. Ik ben hier geboren en getogen. Het enige leuke aan die plotselinge belangstelling voor Berlijn is dat het me de kans geeft van gedachten te wisselen met buitenlands artiesten en met hen te werken. Ik ben nooit in de mode geweest en zal dat ook nooit zijn.

Van connecties gesprolen. Jullie hebben wel toppers kunnen strikken voor jullie album. En dan denk ik bijvoorbeeld aan Paul St Hilaire.
Dat zijn vriendschappen die met de tijd gegroeid zijn. Eerste hebben we de Fransen van TTC ontmoet in Berlijn. Ze wa-ren op zoek naar een plaat in een winkel waar ik verkoper was. Het klikte meteen. Dan was er ook Paul St Hilaire van Rhythm and Sound. Ik werkte in de in de Berlijnse platenwinkel Hard-Wax. Die was toen het hoofdkwartier van Biics Channel (een legendarisch electrobreakbeatlabel waar Paul St. Hilaire deel van uitmaakte nvdr). Op een dag is Paul naar een live van Modeselektor in Berlijn gekomen. Hij heeft heel de tijd met zijn armen in de lucht gestaan. Na het concert is hij naar ons gekomen. Het grappigste is dat 'Fake Emotion', het nummer dat op het album staat, slechts een van de drie dingen is die we met hem hebben opgenomen. Op het laatste nummer van de plaat hoor je ook Sacha Perera van Jacuzzi. We hebben een remix voor Jacuzzi gemaakt die eerst geweigerd was omdat hij teveel dancefloor klonk. We hebben 'm zelf dan maar uitgebracht en we hebben ervan geprofiteerd om Sacha uit te nodigen op ons album.

INTERVIEWS

Interview >Interview Traversable Wormhole

Enige tijd geleden nam ik een interview af met Traversable Wormhole, voor sommige lezers misschien beter bekend als Adam X. De antwoorden op m'n vragen bleven lang stof vergaren in m'n mailbox, maar hier zijn ze dan ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia