INTERVIEWS
0-9|A|B|C|D|E|F|G|H|I|J|K|L|M|N|O|P|Q|R|S|T|U|V|W|X|Y|Z
Kelley Polar
posted Donderdag 26.01.2006
Iedereen kent de discohousesound van het schitterende label Environ met producers als Daniel Wang, Darshan Jesrani en Morgan Geist (Metro Area). Veel minder bekend is Kelley Polar, die zopas zijn album 'Love Songs of the Hanging Gardens' op datzelfde New Yorkse label uitbracht. Kelley werd in het Kroatische Dubrovnik geboren in een Amerikaanse diplomatenfamilie, waar hij al heel jong viool begon te spelen. Tijdens zijn adolescentie gaan naast Schubert ook discoviolen en Kraftwerk een rol spelen in zijn muzikale ontwikkeling. Al die invloeden samen hebben ervoor gezorgd dat hij vandaag is uitgegroeid tot een muzikant die zowel qua groove als melodie aardig zijn mannetje kan staan. Wie hem ooit met die broze stem zijn eigen romantische teksten heeft horen zingen zal het niet licht vergeten!
Je hebt een indrukwekkende klassieke opleiding gehad. Welk instrument leerde je spelen?
Ik speel viool sinds ik 3 jaar ben. Dat is dus al een tijdje! Ik doe het trouwens nog altijd, nu met mijn Kelley Polar Quartet op het Environ-label.
Het verband met de discoviolen is duidelijk. Maar hoe heb jij in godsnaam de dansmuziek ontdekt? Toch niet evident voor iemand die school liep aan het grootste New Yorkse muziekconservatorium: de Julliard School.
Vanaf eind jaren '70, ik was toen elf, luisterde ik al naar disco. Ik kon ook niet anders: je hoorde het overal! Om van Kraftwerk en The Talking Heads nog maar te zwijgen. Op festivals was ik altijd de jongste. Dat verwonderde sommige mensen, die niet begrepen dat dit eigenlijk een reactie was tegen mijn al te strenge muzikale opvoeding. De muziek van eind seventies en begin eighties was fun, positief en excentriek. Heel anders dan nu. Hedendaagse pop is dikwijls agressief en somber.
Vandaar dat jij zoveel romantiek in je muziek steekt!
Veel mensen hebben een verkeerd beeld van klassieke muziek. Ze kan het spectrum van de menselijke emoties veel beter weergeven dan disco. Disco biedt de mensen dan weer de mogelijkheid om op een sensuele manier met elkaar te dansen. Ik ken zelf nogal wat klassieke componisten die niet in staat zijn dansmuziek te schrijven omdat ze niet genoeg gevoel voor lichaamsritme hebben. Op mijn album 'Love Songs of the Hanging Gardens' heb ik die twee werelden proberen samenbrengen.
Met het risico naïef gevonden te worden vanwege je Schubert- en Schuman-invloeden!
Die twee componisten hadden al dat popkantje waar ik van hou, met hun schitterende melodieën en mooie woorden. Maar je hebt natuurlijk wel gelijk: het wordt in onze huidige wereld nogal snel naïef gevonden als je van dergelijke emotionele muziek houdt. Je moet je altijd viriel en zelfzeker tonen... Echte passie moet worden verstopt, anders zit je algauw met een gedeukt ego.
Je hebt natuurlijk wel gelijk, maar ben je niet bang dat je op die manier disco van de dansvloer weghaalt?
Dat is natuurlijk altijd de vraag. De ep 'Rhythm Touch' die het album aankondigde was erg dancefloorgericht, ondanks de strijkers. Maar Morgan Geist, met wie ik voor Metro Area oa. 'Miura' en 'The Art of Hot' componeerde, verzekerde me dat ik me over het album geen zorgen hoefde te maken, dat het niet clubby hoefde te klinken. Ik had dus meer vrijheid. Wat niet wegneemt dat er ook dancetracks opstaan.
Wat kunnen verfijnde mensen zoals jij, Isolée, Matthew Herbert, enz. de dancemuziek bijbrengen? Bewuster, technischer, rationeler composities misschien? En dat bedoel ik niet slecht. De minimal house van Isolée bijvoorbeeld, klinkt heel gestructureerd en doordacht.
Ik wil niet diegene zijn die anderen lessen gaat geven. Uiteindelijk ken ik de wereld van de dancemuziek niet zo goed. Ik woon tegenwoordig op het platteland weet je. De enige dance waar ik naar luister dateert van 30 jaar geleden! Van Isolée heb ik natuurlijk wel al gehoord (lacht)! Wie mij dus naïef vindt heeft gelijk (lacht)! Vergeet niet dat dj's die zelf songs beginnen maken natuurlijk ook over een uitstekende techniek beschikken, zij het meer instinctief.
Als ik je dus vertel dat je stem doet denken aan die van David Axel Rod...
Ik blijf nederig en wil nog eens benadrukken dat mijn stem in de eerste plaats voortkomt uit het verlangen op een voor mij zo natuurlijk mogelijke manier te zingen, zonder op zoek te gaan naar al te veel speciale effecten.
Disco is stadsmuziek. En jij componeert op het platteland, in New Hampshire?
Dat is best wel een contrast met mijn vroegere leven in New York. Tijdens de jaren '90 werkte ik vlakbij Times Square en tegenover het WTC. Enkele dagen vóór 9/11 verhuisde ik naar het platteland. Ik had er genoeg van. Ik heb de rust van de natuur nodig om muziek te kunnen maken.
'LOVE SONGS OF THE HANGING GARDENS' OUT NOW ON ENVIRON
posted Donderdag 26.01.2006
Iedereen kent de discohousesound van het schitterende label Environ met producers als Daniel Wang, Darshan Jesrani en Morgan Geist (Metro Area). Veel minder bekend is Kelley Polar, die zopas zijn album 'Love Songs of the Hanging Gardens' op datzelfde New Yorkse label uitbracht. Kelley werd in het Kroatische Dubrovnik geboren in een Amerikaanse diplomatenfamilie, waar hij al heel jong viool begon te spelen. Tijdens zijn adolescentie gaan naast Schubert ook discoviolen en Kraftwerk een rol spelen in zijn muzikale ontwikkeling. Al die invloeden samen hebben ervoor gezorgd dat hij vandaag is uitgegroeid tot een muzikant die zowel qua groove als melodie aardig zijn mannetje kan staan. Wie hem ooit met die broze stem zijn eigen romantische teksten heeft horen zingen zal het niet licht vergeten!
Je hebt een indrukwekkende klassieke opleiding gehad. Welk instrument leerde je spelen?
Ik speel viool sinds ik 3 jaar ben. Dat is dus al een tijdje! Ik doe het trouwens nog altijd, nu met mijn Kelley Polar Quartet op het Environ-label.
Het verband met de discoviolen is duidelijk. Maar hoe heb jij in godsnaam de dansmuziek ontdekt? Toch niet evident voor iemand die school liep aan het grootste New Yorkse muziekconservatorium: de Julliard School.
Vanaf eind jaren '70, ik was toen elf, luisterde ik al naar disco. Ik kon ook niet anders: je hoorde het overal! Om van Kraftwerk en The Talking Heads nog maar te zwijgen. Op festivals was ik altijd de jongste. Dat verwonderde sommige mensen, die niet begrepen dat dit eigenlijk een reactie was tegen mijn al te strenge muzikale opvoeding. De muziek van eind seventies en begin eighties was fun, positief en excentriek. Heel anders dan nu. Hedendaagse pop is dikwijls agressief en somber.
Vandaar dat jij zoveel romantiek in je muziek steekt!
Veel mensen hebben een verkeerd beeld van klassieke muziek. Ze kan het spectrum van de menselijke emoties veel beter weergeven dan disco. Disco biedt de mensen dan weer de mogelijkheid om op een sensuele manier met elkaar te dansen. Ik ken zelf nogal wat klassieke componisten die niet in staat zijn dansmuziek te schrijven omdat ze niet genoeg gevoel voor lichaamsritme hebben. Op mijn album 'Love Songs of the Hanging Gardens' heb ik die twee werelden proberen samenbrengen.
Met het risico naïef gevonden te worden vanwege je Schubert- en Schuman-invloeden!
Die twee componisten hadden al dat popkantje waar ik van hou, met hun schitterende melodieën en mooie woorden. Maar je hebt natuurlijk wel gelijk: het wordt in onze huidige wereld nogal snel naïef gevonden als je van dergelijke emotionele muziek houdt. Je moet je altijd viriel en zelfzeker tonen... Echte passie moet worden verstopt, anders zit je algauw met een gedeukt ego.
Je hebt natuurlijk wel gelijk, maar ben je niet bang dat je op die manier disco van de dansvloer weghaalt?
Dat is natuurlijk altijd de vraag. De ep 'Rhythm Touch' die het album aankondigde was erg dancefloorgericht, ondanks de strijkers. Maar Morgan Geist, met wie ik voor Metro Area oa. 'Miura' en 'The Art of Hot' componeerde, verzekerde me dat ik me over het album geen zorgen hoefde te maken, dat het niet clubby hoefde te klinken. Ik had dus meer vrijheid. Wat niet wegneemt dat er ook dancetracks opstaan.
Wat kunnen verfijnde mensen zoals jij, Isolée, Matthew Herbert, enz. de dancemuziek bijbrengen? Bewuster, technischer, rationeler composities misschien? En dat bedoel ik niet slecht. De minimal house van Isolée bijvoorbeeld, klinkt heel gestructureerd en doordacht.
Ik wil niet diegene zijn die anderen lessen gaat geven. Uiteindelijk ken ik de wereld van de dancemuziek niet zo goed. Ik woon tegenwoordig op het platteland weet je. De enige dance waar ik naar luister dateert van 30 jaar geleden! Van Isolée heb ik natuurlijk wel al gehoord (lacht)! Wie mij dus naïef vindt heeft gelijk (lacht)! Vergeet niet dat dj's die zelf songs beginnen maken natuurlijk ook over een uitstekende techniek beschikken, zij het meer instinctief.
Als ik je dus vertel dat je stem doet denken aan die van David Axel Rod...
Ik blijf nederig en wil nog eens benadrukken dat mijn stem in de eerste plaats voortkomt uit het verlangen op een voor mij zo natuurlijk mogelijke manier te zingen, zonder op zoek te gaan naar al te veel speciale effecten.
Disco is stadsmuziek. En jij componeert op het platteland, in New Hampshire?
Dat is best wel een contrast met mijn vroegere leven in New York. Tijdens de jaren '90 werkte ik vlakbij Times Square en tegenover het WTC. Enkele dagen vóór 9/11 verhuisde ik naar het platteland. Ik had er genoeg van. Ik heb de rust van de natuur nodig om muziek te kunnen maken.
'LOVE SONGS OF THE HANGING GARDENS' OUT NOW ON ENVIRON
geef je mening !
Lees ook
CD review "Love Songs Of The Hanging Garden", November 2005INTERVIEWS
posted Woensdag 12.10.2011Henk Vandepapeliere - Zanna The Maze Connection Remix
Er is een nieuwe wind in muziekland en Nightcode is trots om dit als eerste te kunnen aankondigen. Niemand minder dan de legendarische dj's CJ Bolland en Henk Vandepapeliere...
READ ARTICLE
posted Maandag 20.06.2011Interview: Tom Smeyers
Tom Smeyers is een man die ik al verschillende jaren ken, van tijdens m'n studententijd toen ik op de betere feesten vertoefde tijdens de week - jawel, die bestaan er wel...
READ ARTICLE
posted Maandag 23.05.2011Interview Quincy from Soul Phonic
Op Zaterdagnacht 28 Mei '11 zouden er wel eens meerdere lichte aardschokken geregistreerd kunnen worden in het centrum van Gent, met als epicentrum de dansvloer van partyplace...
READ ARTICLE
posted Maandag 11.04.2011Interview Silo - Toon Janssens
Twee weken geleden vulden we onze hoofden met de warme, opzwepende klanken van Booka Shade. Ieder die het aanbelangt, is ondertussen op de hoogte van het feit dat de Silo sluit....
READ ARTICLE
posted Zaterdag 09.04.2011Interview Traversable Wormhole
Enige tijd geleden nam ik een interview af met Traversable Wormhole, voor sommige lezers misschien beter bekend als Adam X. De antwoorden op m'n vragen bleven lang stof vergaren...
READ ARTICLE
posted Dinsdag 08.03.2011Interview Metrobox
Voor Vol 5 van de Back to Back series heeft Marcin Czubala een hele resem artiesten uitgenodigd om met hem een compilatie te maken van diverse remixen en reworks van zijn tracks....
READ ARTICLE
posted Vrijdag 28.01.2011Interview Massimo Girardi
VAN DE PLATENBAK VAN LAURENT GARNIER TOT OORDOPPEN OP CAFÉ. Als echte Belgen hebben we vaak de slechte gewoonte om onze landgenoten over het hoofd te zien. Zelfs al hebben ze...
READ ARTICLE
posted Dinsdag 19.10.2010Interview: Karizma
Hij is de volgende gast op Affair in Silo deze zaterdag 23 oktober. Derrick May vergelijkt hem met Ron Hardy of zelfs met Frankie Knuckles... Van een vergelijking gesproken zeg!...
READ ARTICLE
posted Maandag 21.06.2010Interview Tecnum
Beste Tecnum. Hoe en wanneer ben je voor het eerst in contact gekomen met elektronische muziek? Eigenlijk was dat op vrij jonge leeftijd. Toen ik ongeveer 13 jaar was kocht ik...
READ ARTICLE
posted Maandag 03.05.2010Booka Shade: More!
Booka Shade is terug! Na de doorbraak met hun album "Movements" hebben ze België veroverd met legendarische live-optredens op Dirty Dancing, Pukkelpop (dat ook op DVD verscheen)...
READ ARTICLE
Interview >Interview Traversable Wormhole
Enige tijd geleden nam ik een interview af met Traversable Wormhole, voor sommige lezers misschien beter bekend als Adam X. De antwoorden op m'n vragen bleven lang stof vergaren in m'n mailbox, maar hier zijn ze dan ...
