Telex
posted Dinsdag 28.02.2006

Na twintig jaar stilte (de remixen niet te na gesproken) en twee miljoen verkochte platen overal ter wereld, zijn de Belgische electropioniers van Telex weer helemaal terug met een vlijmscherp album: 'How Do You Dance'. In deze Eurosongtijden herinneren we er jullie graag nog eens aan dat deze jongens in 1980 geschiedenis schreven door naar de beroemdste liedjeswedstrijd aller tijden te trekken met het elektronische nummer 'Eurovision'. Waarmee ze bewezen dat er ook voldoende humor aanwezig was in die eerste electronicawave (waar ook Yello, Y.M.O, The Residents en Robotnick deel van uitmaakten), ontstaan na de punkexplosie van 1977. De Brusselaars worden dan ook wel eens de Kuifjes van de electropop genoemd. Hun zesde opus mag dan wel heel innovatief zijn, de vintagesound van de analoge synths is nooit veraf. Een les in electrowetenschappen door Dan Lacksman, Michel Moers en natuurlijk Marc Moulin.

Hoe zijn jullie op het idee gekomen om terug samen een album bij elkaar te schrijven, terwijl jullie toch allemaal drukke bezigheden hebben? Dan Lacksman is geluidstechnicus en heeft zijn handen vol met zijn Synsound-studio, Michel Moers is een successvol fotograaf en Marc Moulin was de laatste tijd voortdurend in electrojazzmiddens te vinden.
Marc (keyboards): Onlangs keken we tijdens een feestje nog eens naar de ouwe clips van Telex van eind jaren zeventig, begin jaren tachtig. We wilden weten in welke staat ze zich bevonden. Terwijl ik naar de keuken liep om nog wat wijn te halen zei ik tegen mezelf: 'Dat ding zou toch een prima basis vormen voor een nieuw nummer.' Vandaar kwam het idee om te 'recycleren', een begrip dat in de plastische kunsten en de mode heel erg in is. We vonden dat het niet genoeg toegepast werd op de muziek. Als er al iets gerecycleerd wordt is het gewoonlijk als sample, maar dat is niet helemaal hetzelfde.

Wat bedoel je daarmee?
Dan (soundman): Het idee dat achter dit album steekt is een dj-set, met dat verschil dat we enkel onze eigen nummers mixen. Een deel van het materiaal bestond al op tape of minstens in onze geest.
Marc: Soms moesten we van niets beginnen, soms hadden we al heel wat materiaal. De opnames van onze 'Jailhouse Rock' waren bijvoorbeeld al klaar, toen onze versie van 'La Bamba' nog moest overgezet worden van 2 pistes naar 16. Daarnaast zijn er ook nieuwe tracks zoals de heel erg dansvloergerichte titeltrack 'How Do You Dance' (geremixt door Playgroups Marco Passarani) bijvoorbeeld.

Hadden jullie heimwee naar vervlogen tijden en zin om samen weer de studio in te duiken?
Michel (vocals): Heimwee is veel gezegd. We hebben genoeg compilaties uitgebracht. Nee, laat ons zeggen dat we zin hadden om nieuwe dingen te maken, zonder onszelf te censureren.

In die studio troont een prachtige en authentieke analoge Moogsynth uit de seventies. Jullie album klinkt dan ook echt 'vintage'. Het resultaat is een sound die je maar zelden hoort bij ons, behalve dan misschien op 'Backlash' van Eric Powa B.
Dan: We hebben wel eens 'plugins' gebruikt, maar onze sound is toch vooral gebaseerd op die ouwe machines die we afwisselen met een nieuwe mini-Moog. Die analoge sound werkt op basis van elektrische trillingen en die zijn nooit helemaal hetzelfde. Dat klinkt een pak levendiger. Er kan vanalles gebeuren tijdens de opnames. Met zo'n oud machien klinkt elke drumslag verschillend. Je ziet dat op de equalizers: de curve is niet egaal. Heel wat anders dan sampling. Een sample is als een foto, een versteende klank.
Michel: Die elektrische impulsen die verschillen in intensi-teit zorgen voor de groove. Het maakt het allemaal wat ruiger, wat fysieker.
Moulin: Ja, het is echt elektrisch. We wilden het album eerst 'Electricité' of 'Compagnie électrique' noemen. Met die mini-Moog krijg je de indruk dat je naar Electrabel aan het luisteren bent!

Jammer genoeg heeft de massa geen benul van dat verschil tussen elektriciteit en electronica.
Moulin: Weet je, het is net zoals met beeld. Met synthese en virtuele stuff is alles mogelijk. De mensen geloven dus niets meer. In het begin kon je nog zeggen: 'Hé, dat is een special effect!'. We stonden toen veel dichter bij het publiek. Om die sfeer te behouden hebben we met Virgin afgesproken dat we gingen spelen op maskers en de cd lanceren met de boodschap: 'Dit is echte elektronische muziek: hier werden geen trucs gebruikt!'.

Naast eerder poppy nummers zoals de kille maar heel grappige cover van 'J'aime la vie' van Sandra Kim, staat er ook een track op als 'White Noise': een echte hommage aan de zuivere electrosound.
Dan: De uitdaging was om te vertrekken van een puur geluid en alles uit te werken vanaf die bron: bas, vocals enzovoort. We hebben natuurlijk wel filters moeten gebruiken.

Gaan jullie ook terug optreden?
Dan: Als Florian van Kraftwerk naar Brussel komt gaan we samen een pint drinken. Hij was in de wolken toen hij hoor-de dat we een nieuwe plaat uitbrachten. Hij heeft me zelfs gevraagd of er concerten van zouden komen. 'Na jullie is dat niet meer mogelijk', heb ik geantwoord. Toen zei hij: 'Jawel, jawel, ik zou jullie 'Moskow Diskow' willen zien spelen op het Rode Plein'. We gaan erover denken...

Over 'Moskow Diskow' gesproken: dat werd toch geremixt door een zekere Carl Craig in 1998...
Marc: Daar waren we indertijd heel blij mee. Niet alleen vanwege de erkenning van ons werk, maar vooral omdat die versie een echt meesterwerk is. Abstract en funk tegelijk.

'HOW DO YOU DANCE?' OUT NOW ON EMI

INTERVIEWS

Interview >Henk Vandepapeliere - Zanna The Maze Connection Remix

Er is een nieuwe wind in muziekland en Nightcode is trots om dit als eerste te kunnen aankondigen ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia