Christian Smith
posted Woensdag 12.12.2007

Christian Smith en John Selway draaien al een eeuwigheid mee in de technoscene, met releases op grote labels als Rotation, Primate, Intec, Underwater en Ovum. Deze maand komt hun allereerste album, 'The Coming Storm', uit op Sino, een van de labels onder de Technasia-vlag. Een goede reden om even te bellen met Christian Smith en hem te vragen naar het hoe en waarom.

Vertel eens hoe 'The Coming Storm' tot stand is gekomen?
Wel, het album kwam tot stand in drie jaar tijd. We hadden vijf jaar geleden al het idee opgevat om een plaat te maken, maar we zijn er uiteindelijk pas twee jaar later echt aan begonnen. Begin dit jaar hebben we de laatste knopen doorgehakt. Sommige tracks zijn dus al drie jaar oud, maar veel nummers uit die periode hebben het album uiteindelijk niet gehaald omdat we vonden dat ze niet meer relevant klonken in de huidige tijdsgeest. De reden dat het allemaal zo lang heeft aangesleept is dat ik constant 'on the road' ben om te gaan draaien, en dat John ook nog eens aan tal van andere projecten werkt. En ook een beetje omdat we niet genoeg zelfdiscipline hebben (lacht). Natuurlijk had ik graag gehad dat dit al ons derde album was, maar langs de andere kant, liever één goed album dan drie middelmatige. Ik wil geen namen noemen, maar ik vind dat er tegenwoordig nogal veel 'albums' op de markt komen die eigenlijk niet meer zijn dan een veredelde 'double pack', en daar wilden wij ons niet aan bezondigen.

Jij woont in Barcelona, John in New York. Versturen jullie via het net tracks naar mekaar om er afzonderlijk aan te werken of hoe gaat dat?
Nee, er zijn producer-duo's die dat doen, maar voor ons werkt dat niet. Wij moeten echt samen in de studio zitten, alles gaat ook veel sneller op die manier. Om eerlijk te zijn hoeven we zelfs nog amper te praten in de studio, gewoon even kijken naar mekaar is voldoende om te weten wat de andere denkt. We kennen elkaar ondertussen door en door (lacht). We zijn aan het album begonnen in New York, maar ik denk dat we ongeveer 80% ervan in Barcelona hebben afgewerkt. Dan komt John bij mij langs en plooi ik mijn computer open in de living. Dat is het voordeel tegenwoordig, dat je niet méér nodig hebt dan een laptop, een geluidskaart en een paar monitors.

Ik had eigenlijk vooral van John verwacht dat ie een studio vol analoog equipment zou hebben.
Wel, we hadden vroeger allebei een studio die uitpuilde van de hardware, maar de kwaliteit van de plugins in Ableton Live is tegenwoordig zo goed dat je echt niet meer nodig hebt. Dat zal elke producer aan wie je het vraagt beamen. Een ander voordeel is dat je veel minder ruimte nodig hebt (lacht).

Hoe is de taakverdeling in de studio, wie doet wat?
De creatieve input is echt 50/50, maar omdat John een absolute computerwizard is neemt hij meestal het technische aspect op zich. Hij werkt zo snel dat we een nummer meestal op één dag kunnen maken.

Dat lijkt me wel heel snel.
Bwa, niet echt, vroeger met de 909 en de 303 maakten we makkelijk drie nummers per dag (lacht). Meestal beginnen we wel met een duidelijk idee. Zo van: 'we gaan iets maken dat daar op lijkt, of iets mnml, of iets melodieus...' We weten voor we eraan beginnen wel waar we die dag naartoe willen.

Was het ook vanaf het begin de bedoeling het album op Sino uit te brengen, of hoe zijn jullie bij Charles en Amil beland?
Nee, we hebben pas toen de plaat helemaal af was besloten om ze naar Sino te sturen. Omdat 'The Coming Storm' heel divers is vond ik de cd wel passen naast de albums van Technasia, vandaar. Voor ons is het album echt een statement dat we verschillende stijlen aankunnen, en heus niet alleen maar techno. Charles Siegling ken ik ondertussen al heel lang en we komen mekaar ook voortdurend overal tegen, of het nu in Singapore of Colombia is. Toen hij het album hoorde was hij meteen akkoord om het op Sino uit te brengen.

Op 'The Coming Storm' staan enkele old-schooltechnotracks als 'Helicity' en 'Hidden Cities', maar toch klinkt het album hedendaags. Was het moeilijk om die balans te vinden?
Wel, dat was ons uitgangspunt een beetje: er mochten old-schoolsounds op staan, maar met een nu-schoolproductie. De nummers moesten fris klinken en een goeie flow hebben. Daarom ook dat er op het einde nog een aantal nummers zijn afgevallen. De technoscene is de laatste jaren sterk veranderd en de mensen kennen Detroit niet meer...

Komt er ook een Smith & Selway-liveact ter ondersteuning van het album?
Wel, we hebben een liveact en we hebben zelfs al een paar gigs gedaan, maar we willen dat allemaal redelijk exclusief houden. We gebruiken veel vocals en hebben zelfs een eigen vj, dus we brengen het enkel op speciale gelegenheden zoals op het Monegros-festival in de Spaanse woestijn deze zomer of in de Fabric in Madrid, de grootste club ter wereld. De main room daar is zo groot als twee zalen van I Love Techno samen (lacht). In 2008 doen we misschien het Awakenings-festival, maar dat staat nog niet vast.

Wat me opviel toen ik er je bio op na las, was dat je ondanks pril succes als dj en producer toch je label Tronic drie jaar 'on hold' zette om je studies eerst af te maken. Ik denk dat er veel gewoon zouden gestopt zijn met studeren. Geloofde je niet in een carrière in de muziek?
Ik vond het gewoon heel belangrijk om een diploma op zak te hebben. Ik was uit Zweden geëmigreerd naar Washington DC om er op een dure universiteit International Business & Finance te gaan volgen, dus wou ik dat wel afmaken. En ik ben heel blij dat ik dat gedaan heb. Misschien was ik anders sneller doorgebroken, misschien ook niet, 'who knows'? In die tijd speelde ik trouwens nog voor 150$ op kleine raves, samen met onder andere Josh Wink die toen misschien 200$ kreeg. Maar als producer ging het me inderdaad voor de wind: van de eerste twee maxis op Tronic verkochten we meteen 6000 en 10 000 stuks. Dat zijn nu waanzinnige getallen, maar toen was dat normaal voor een goeie technorelease.

Ondertussen kan je er al tien jaar van leven: ga je ooit nog iets doen met je diploma denk je?
Geen idee. Ik geef toe dat ik me regelmatig de vraag stel hoelang ik dit nog ga blijven doen. Ik ben er nu 35, dat is nog niet heel oud, maar ik kan dit ook geen twintig jaar meer volhouden. Voorlopig doe ik nog altijd zo'n 8 à 10 gigs per maand, en zolang ik dit succesvol kan blijven doen ga ik door. Misschien dat ik dan wel verhuis naar São Paulo, daar heb ik ook een appartement. Maar voorlopig zijn mijn meeste gigs nog langs deze kant van de aardbol.

Zijn er nog andere projecten die in de pijplijn zitten voor jou of John?
Wel, er komt een nieuwe maxi op Ovum aan, en ook één op het Britse Renaissance. En dan is er nog een nummer dat gaat verschijnen op het nieuwe label van Dubfire, op Drumcode of op Truesoul, dat is nog niet beslist.

Lees ook

CD review "The Coming Storm", Januari 2008

INTERVIEWS

Interview >Interview Quincy from Soul Phonic

Op Zaterdagnacht 28 Mei '11 zouden er wel eens meerdere lichte aardschokken geregistreerd kunnen worden in het centrum van Gent, met als epicentrum de dansvloer van partyplace "Charlatan" ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia