Hot Chip
posted Donderdag 13.03.2008

Twee jaar na het ronduit geweldige 'The Warning' komen onze Engelse vrienden van Hot Chip nu op de proppen met 'Made in the Dark', een plaat vóór hippe geeks dóór hippe geeks. Wonderkind Alexis Taylor, de immer slapeloze en compleet workaholic frontman van deze Engelse formatie, had het met ons over de tricky music business en de bruisende creativiteit die er heerst in de groep. Hij bedacht ons zelfs met enkele scoops...

In wat voor mentale staat waren jullie na die promotour van 'The Warning'?
Alexis Taylor: We zijn eigenlijk nooit opgehouden met toeren. Bij de release van 'The Warning' hebben we heel veel bijgeleerd. Voor het eerst verscheen er een album van Hot Chip bij een major (DFA Records nvdr), wat dus betekende dat we overal ter wereld dagenlang interviews moesten geven en fotoshoots moesten doen. Dat was allemaal nieuw voor ons. We verloren tijd die we anders in onze muziek konden steken. Ik kan niet echt zeggen dat er een specifieke periode was die vasthing aan 'The Warning', ik bedoel met een begin en een eind, het was gewoon een kluwen met verschillende episodes. Zelf houden we het erbij dat deze periode afgesloten is met onze tournee door Zuid-Amerika in november.

Wil je nu zeggen dat de nummers van 'Made in the Dark' toen al klaar waren?
Tegenwoordig neemt een Hot Chip-album ongeveer twee jaar tijd in beslag. Je moet de nummers kiezen, deze vervolgens masteren, met iemand van het label samen zitten om het artwork te kiezen... Dat zijn allemaal tijdrovende bezigheden. Eigenlijk had 'Made in the Dark' ook twee jaar geleden kunnen uitkomen, maar ondertussen hebben we nieuwe nummers opgenomen en oude ideeën herwerkt tot nog andere titels maar is er ook heel wat stuff bijgekomen die eigenlijk al zo'n twee jaar in de pipeline zit. We spelen de tracks van 'Made in the Dark' trouwens al een hele poos.

Die album – interview – showcase – tv-routine is voor jullie blijkbaar meer een last dan een lust.
Helemaal niet. Het was gewoon allemaal nieuw voor ons, maar uiteindelijk vinden we het wel leuk. Maar geef toe dat het moeilijk is om je twee jaar later nog te herinneren in welke hotelkamer het is ontstaan en hoelang je er vervolgens aan gewerkt hebt in de studio. We herinneren ons vaak niet meer zo goed hoe het ontstaan van de verschillende nummers nu eigenlijk in elkaar zat (lacht).

Jij lijkt een echte workaholic. Of hoe moeten we anders iemand noemen die tussen twee albums door nog even zijn B-sides uitbrengt, gratis nummers aanbiedt aan de internauten, een DJ-Kicks (op K7! nvdr) uitbrengt, remixen maakt voor grote namen als Kraftwerk en ondertussen nog een potje gaat dj'en?
Als we een idee hebben, willen we daar ook meteen iets mee doen, en vaak leidt dat dan direct tot een ander idee. Met als resultaat dat we met een pak nummers zitten die bijna af zijn. We geven die liever gratis weg dan er gewoon maar niks mee te doen. Ik ben gewoon obsessief bezig met muziek.

Heb je dan echt geen enkele afleiding ? Niets waar je mee bezig kan zijn zonder aan muziek te denken?
Eerlijk gezegd? Nee (lacht)!

Aan welk nummer denk je op het ogenblik?
Aan een nummer dat ik gisteren heb gemaakt (lacht). Ik vraag me af hoe ik het kan verbeteren. Maar het feit dat ik veel songs schrijf, wil niet zeggen dat ik 20 uur per dag met muziek bezig ben. Soms maak ik vier goeie nummers in vier uur tijd.

Je bent echt wel een freak!
Het is waar dat ik voortdurend bezig ben met componeren. Bovendien hebben we allemaal nog onze soloprojecten. Ik zou dit nog niet mogen vertellen, want het label is nog niet op de hoogte, maar ik heb zelf ook een aardig soloproject dat ik binnenkort zou willen uitbrengen. Shit, nu heb ik mezelf verraden. Zeg er niks over hé (lacht)... Joe (een ander Hot Chip-lid nvdr) is dan weer volop aan het experimenteren met hiphop. Eigenlijk zijn we allemaal workaholics.

Ben je niet bang van een writers block? Stel je voor dat het allemaal ineens stilvalt?
Die vraag heb ik me nooit gesteld. Ik weet echt niet wat ik zou moeten doen als ik geen ideeën meer zou hebben voor muziek. Het idee alleen al doet me huiveren. Het is moeilijk om je te handhaven in dit milieu. Eén dag sta je in Brazilië voor 70 000 man en deel je de affiche met Björk en de Kaiser Chiefs. Je probeert naar je kamer te trekken om te gaan componeren, maar uiteindelijk is het toch veel leuker om gewoon een pint te gaan pakken. Op een andere dag zit je in een trein met je walkman op je kop te luisteren of de nieuwe Hot Chip wel goed klinkt. Moeilijk om daar structuur in te brengen. Met interviews is het net zo. Je zou de beste uitleg willen geven over elk nummer, over elke keuze die je gemaakt hebt, maar dat lukt niet al te goed. Je moet je uiteindelijk tevreden stellen met wat je zegt, op het ogenblik dat je het zegt, terwijl je soms moe of slecht gezind bent of compleet over je toeren.

Dankzij het succes van je laatste tournee heb je dus megasterren als Björk en de Kaiser Chiefs kunnen ontmoeten. Had je geen zin om samen te werken met sommigen onder hen?
Vreemd genoeg is dat nooit aan de orde geweest. Maar we hebben wel een remix gemaakt voor Robert Wyatt, en we gaan ook in de toekomst nog met hem samenwerken.

Lees ook

CD review "Made in the Dark", Maart 2008
CD review "DJ Kicks", Juni 2007
CD review "The Warning", Juli 2006
Vinyl review "Boy From School (Erol Alkan remix)", Mei 2006

INTERVIEWS

Interview >Interview Traversable Wormhole

Enige tijd geleden nam ik een interview af met Traversable Wormhole, voor sommige lezers misschien beter bekend als Adam X. De antwoorden op m'n vragen bleven lang stof vergaren in m'n mailbox, maar hier zijn ze dan ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia