M.A.N.D.Y.
posted Vrijdag 21.03.2008

Na Steve Bug die in zeven haasten Justice moest vervangen die uiteindelijk te kitscherig werden bevonden, is het nu de beurt aan M.A.N.D.Y. om een Fabric-compilatie in te blikken. Het is ondertussen al de achtendertigste release op het label van de prestigieuze Londense club. Philipp Jung en Patrick Bodmer doen wat ze het beste kunnen: dansen op het slappe koord tussen krachtige techno en sexy house. We belden het duo even op in IJsland, waar ze tussen ettelijke slemppartijen en lekkere babbels met Sigur Ros, af en toe ook nog voortwerken aan dat beruchte eerste album dat ze al zo lang voor zich uit duwen. Dit jaar zou het er dan toch eindelijk van moeten komen.

Na die hele heisa rond Justice vraagt een mens zich af hoeveel artistieke vrijheid die lui van Fabric eigenlijk toekennen aan de artiesten.
Je geniet een zekere vrijheid, maar die is natuurlijk relatief. Het concept moet uiteindelijk gerespecteerd worden. Dat begrijpen wij trouwens maar al te goed, want wij runnen ons eigen label. Als we een mix voor Get Physical zouden vragen aan iemand en die persoon zou met iets komen dat niks te zien heeft met waar we voor staan, zou ons dat ook behoorlijk dwars zitten. Die mix voor Fabric was geen klein bier voor ons, dat geven we grif toe. Ze hebben ons gevraagd om een weerspiegeling te maken van onze dj-sets. Dat mag dan misschien wel simpel klinken maar is het helemaal niet, dat geef ik je op een briefje. We hadden nog nooit zoiets gemaakt. 'At The Control' is bijvoorbeeld duidelijk een plaat om thuis naar te luisteren. Heel dat idee van ultieme dancefloorstuff bij Fabric verlamde onze manier van werken. We hadden eerst het slechte idee om vooral te gaan voor pumpin' house, zonder al te veel melodie. Bovendien stelden we ons de vraag wat het nog voor belang heeft om een mix te maken die je moet kopen in de winkel, terwijl je er duizenden gratis kan vinden op het net. Uiteindelijk vinden we dat we er niet helemaal in geslaagd zijn om een echte Fabric-mix te maken, maar we zijn toch blij dat we voor de echte M.A.N.D.Y.-sound gekozen hebben. Moraal van het verhaal: iedereen is tevreden (lacht).

Jullie muziek wordt vaak als crossover beschouwd tussen verschillende genres: techno, house, mnml, pop...
Neem een nummer dat een bom blijkt op de dansvloer in een club en luister er vervolgens naar als je thuis komt. Soms lijkt het echt niks speciaals. Misschien klinkt het zelfs basic, repetitief en dom. In ieder geval houden we helemaal niet van pop. Al die formats, die commerciële overdrijving, die radio's die je zin meteen doen overgaan om naar populaire nummers te luisteren... We houden wel van pop als muziekliefhebbers en van de invloed van pop op clubmuziek. Dat is interessant en zelfs amusant als het een ziel heeft, als er een boodschap in zit. Maar die popdiva's, jongens toch! Wij hebben in het begin van onze carrière nog heel commerciële stuff gedaan zoals remixen voor de majors. Dat gaf ons alleen maar zin om zo snel mogelijk iets anders te gaan doen.

Wat is het geheim van de Duitse clubscene? Tegenwoordig zien we bij jullie heel vooruitstrevende avant-gardelabels die de meest boeiende en compromisloze muziek brengen die er te vinden is.
Ja, als je Duitsers ziet dansen vraag je je altijd af hoe die lui zo'n groove kunnen produceren, niet? (lacht) Wij denken dat het komt omdat we zo'n nerdkantje hebben. Steek het dus maar op de Deutsche grundlichkeit, we rusten niet voordat alles perfect op punt staat. In Duitsland hebben we nooit een clubcultuur gekend die het star system in de hand werkt zoals in Engeland. Dat soort van commerciële techno en house, dat bestaat bij ons gewoon niet. Hier blijft het allemaal redelijk underground, zodat er ruimte is voor de op het eerste gezicht wat weirdere stuff.

Kompakt, Get Physical, Bpitch, Dial... Denk je dat elke stad zo zijn eigen ding doet of dat er zoiets bestaat als een Duitse sound die zijn grondslag vindt in het minimalisme?
We gaan het enkel hebben over Berlijn, maar het antwoord op dat grote mysterie is tamelijk simpel als je 't ons vraagt (lacht). Berlijn is een stad waar het leven erg vrij is en totaal niet duur. Als je een baantje hebt als kelner kan je daar gemakkelijk je huur en je eten mee betalen. De rest van je tijd kan je doorbrengen met naar muziek luisteren, materiaal kopen, uitgaan... In Berlijn is het niet zoals in Engeland, Frankrijk of Italië. Er bestaat ook niet zoiets als openingsuren of sluitingsuren voor de clubs. Je kan er de hele week uitgaan, 24 uur op 24 zelfs, als je dat wil. Daardoor heb je ook geen nood aan 'peak time music'. Je hoeft geen tien dansvloerknallers achter elkaar te lanceren om een gestresseerd publiek aan de gang te houden. Je kan dus je tijd nemen om een sfeer te creëren. Heel anders dan in landen waar de clubs opengaan om 23 uur en sluiten om 3 uur 's nachts. Normaal dat de mensen zich daar op de drugs gooien. Alles moet er snel gaan, zelfs muziek. Mnml is nu eenmaal iets waar meer tijd voor nodig is. Mensen die die stijl vervelend vinden, zijn mensen die niet meer gewoon zijn om voor wat dan ook nog de tijd te nemen. Natuurlijk is het muziek voor een ouder publiek, voor dertigers. Het is dus een andere ervaring! Daarmee bedoel ik niet beter of slechter, maar gewoon een andere vorm. Maar ik wil hier ook niet vervallen in clichés: de Chicagohouse uit de eighties, de acid, Frankie Knuckles... dat waren maximum 4 pistes weet je. Van minimal gesproken!!! Ik wil maar zeggen, mnml wil niet noodzakelijk zeggen vervelend en eindeloos. Het kan ook behoorlijk direct zijn, 'in your face'.

In Brussel hoor je steeds vaker dat het gedaan zou zijn met de mnml. Er wordt zelfs gepraat over de terugkeer van de house.
Dat is weer typisch zo'n trip van journalisten. En van dj's. En vooral van mensen die leven van kunstmatig opgeklopte hypes. Daar trekken wij ons geen moer van aan. De moraal van het verhaal is dat house nu al twintig jaar meegaat. Samen met hiphop is de beweging één van de weinige muzikale alternatieven voor mainstream. En dan heb ik het over house in de brede zin van het woord. Die categorieën, dat is allemaal maar om mee te lachen. Hoewel, persoonlijk vinden we het wel leuk dat elke club, elke stad en elk land hun specifieke sound hebben. Het is nooit die eenheidsworst geworden waar we op een bepaald moment voor vreesden. In Italië klinkt het allemaal heel minimalistisch, België gaat meer voor electro. Des te beter. Het belangrijkste is dat house al twintig jaar meegaat, 'so this music can't be so wrong'!

Lees ook

CD review "Fabric 38", Februari 2008
CD review "At The Controls", November 2006
CD review "Body Language Vol. 1", Mei 2005
CD review "Get Physical", Juni 2004

INTERVIEWS

Interview >Henk Vandepapeliere - Zanna The Maze Connection Remix

Er is een nieuwe wind in muziekland en Nightcode is trots om dit als eerste te kunnen aankondigen ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia