The Black Dog
posted Vrijdag 09.05.2008

The Black Dog is een legendarisch technoproject dat naam en faam verwierf met zijn producties op (onder andere) Warp. Twee van de leden gingen hun eigen weg en vormden het ondertussen al even legendarische Plaid. Het overblijvende lid, Ken Downie, zocht en vond na een lange muzikale break nieuwe partners in de gebroeders Dust. Het is Martin Dust die we even opbellen om over hun gloednieuwe album 'Radio Scarecrow' te babbelen.

In '99 werd het muisstil rond de groep. Tot 'Silenced' plots uitkwam in 2005: een nieuw album in eigen beheer en in een nieuwe bezetting. Wat waren de oorzaken achter de split en de lange break?
Martin Dunst: Goh, de traditionele redenen denk ik. Muzikale meningsverschillen, mensen die geen zin meer hebben om te toeren, mensen die uit mekaar groeien, niks speciaal eigenlijk.

Hebben jij en je jongere broer Richard veel moeite gehad om Ken te overtuigen terug met The Black Dog van start te gaan?
Mja, er kwam wel een beetje overtuigingskracht aan te pas, maar we kennen mekaar al vijftien jaar. We maken eigenlijk al sinds 2002 muziek samen, maar het heeft wel nog even geduurd voor 'Silenced' het daglicht zag (lacht).

Hoe gaan jullie in de studio te werk?
Wel, we hebben elk onze eigen studio, en dan nog eentje in Sheffield, waar het meeste materiaal staat. Het ligt eraan eigenlijk, soms jammen we gewoon uren aan een stuk. We voeren alledrie tegelijkertijd onze eigen ideeën uit op de machines, nemen dat op en zien dan wat er gebeurt. Het maakt niet uit als er dingen fout lopen, zoveel te beter zelfs (lacht). Daarnaast hebben we ook een server die we als een soort 'scrapbook' gebruiken. Daarop zetten we muziek waar we alleen aan gewerkt hebben, waarmee een van de anderen dan weer verder aan de slag kan. We zetten er altijd een tekstje bij over hoe we ons voelden toen we de tracks aan het maken waren, eventueel wat foto's, info over boeken die we toen aan het lezen waren, soms tracks van anderen waar we op dat moment wild van waren. Zo kunnen we soms heel oude dingen weer oppikken en nog steeds de achtergrond ervan kennen.

Vorig jaar hebben jullie op Soma alles uit de pre-Warp-periode opnieuw uitgebracht.
Ja, daar waren eigenlijk twee redenen voor. Alle oude contracten waren ondertussen verlopen en de rechten zaten dus terug bij ons, en de groep had ook nooit één euro gezien van al die opbrengsten. We vonden dat het tijd was om de zaken recht te zetten en hebben alles opnieuw gemastered.

Denk je dat de huidige generatie M_nus fans The Black Dog nog kent?
Geen idee, en om eerlijk te zijn heb ik daar ook nog nooit over nagedacht. Ik denk dat wij alleen maar kunnen hopen dat sommige mensen ons alsnog zullen ontdekken. We maken in geen geval muziek om mensen te behagen, we maken gewoon de muziek die wij willen maken, futuristische muziek met andere woorden! Zoveel te beter als er mensen zijn die appreciëren wat we doen. Er zijn vast wel M_nus-releases die ik goed vind hoor - Bpitch vind ik bijvoorbeeld een goed label - maar er zit tussen al die minimal toch ook heel wat crap. Het valt mij op dat er enorm veel gekopieerd wordt, en dat is jammer want dat betekent dat we niks geleerd hebben uit de periode van de loopy techno eind jaren negentig.

Welke hedendaagse producers kunnen wél jouw goedkeuring wegdragen?
Claro Intelecto en Andy Stott, die beiden op Modern Love releasen. En Monolake: die heb ik onlangs live gezien en ik was echt zwaar onder de indruk.

Het charmeert mij dat oude rotten als jullie nog zoveel zelf doen voor jullie Dust Science-label. Jullie posten zelf releases op fora, stempelen en nummeren zelf platenhoezen, runnen de webstore... Waar halen jullie de energie en de motivatie vandaan?
(lacht) Toen je belde was ik net klaar met het zetten een nieuwe lichting stempels, 1028 om precies te zijn - en ja, ik heb ze geteld (lacht). Ik doe het gewoon graag, het maakt me gelukkig... In deze digitale tijden blijft een platenhoes nog altijd iets moois, het betekent nog altijd iets voor een deel mensen, en daarom doe ik het.

Toch kozen jullie voor jullie tweede nieuwe album 'Radio Scarecrow' voor Soma. Waarom?
Eerst en vooral omdat we vonden dat het nieuwe The Black Dog-materiaal niet op Dust Science paste qua sound, maar natuurlijk ook omdat Soma een veel groter en beter distributienetwerk heeft. Verder zijn de mensen met wie we er samenwerken gewoon toffe gasten: we komen goed overeen en ze zeggen ons niet wat we moeten doen, iets wat bij Warp wel het geval was.

In welke zin verschilt 'Radio Scarecrow' van 'Silenced'?
'Silenced' heeft ons eigenlijk geholpen om een werkmethode te vinden. Het duurt wel even voor je op mekaar ingespeeld bent natuurlijk. Dat album klinkt meer filmisch en 'laid back' vind ik. Je hoort dat we mekaar nu veel beter kennen. 'Radio Scarecrow' focust ook meer op zware bassen, de heel lage frequenties. Soms werden we er fysiek trouwens echt ziek van in de studio (lacht).

Zit er een zekere woede achter die zware bassen?
Nee, dat denk ik niet. Alhoewel de muziek natuurlijk wel de stad Sheffield reflecteert. Het verschilt hier niet zoveel van Detroit: ginder zijn het de auto's, hier de staalindustrie die is teloor gegaan. Er is veel werkloosheid en de overheid doet niets anders dan flats zetten die niemand kan betalen. Dus in die zin misschien wel, want daar ben ik natuurlijk wel kwaad over.

Dat brengt ons bij de titel, radio vogelverschrikker, wat moeten we daarachter zoeken?
(lacht) Niet zoveel eigenlijk. Ik reed op een dag met mijn dochter van zes naar school, en op een bepaald moment zei ze "look, it's radio scarecrow". Ze had het over William, een beetje een zonderling. Hij wandelt al zeker 25 jaar met een oude radio op zijn schouder door de straten van Sheffield, iedereen kent hem hier. Maar ik vond dat zo'n mooie benaming dat ik 'Radio Scarecrow' altijd onthouden heb, vandaar (lacht).

Ik las dat er verborgen boodschappen op het album staan, vertel daar eens wat meer over.
(lacht) Ja, we hebben er een paar vloeken in verstopt, gericht aan mensen die we niet graag hebben. En we zijn vastberaden hen een exemplaar op te sturen (lacht luid)! Misschien voelen ze zich onbewust wel wat schuldig (lacht).

Lees ook

CD review "Liber Dogma", Oktober 2011
Vinyl review "Liber Kult", Augustus 2011
CD review "Music For Real Airports", Mei 2010
CD review "Radio Scarecrow", April 2008
CD review "Temple Of Transparent Balls", November 2007

INTERVIEWS

Interview >Interview Silo - Toon Janssens

Twee weken geleden vulden we onze hoofden met de warme, opzwepende klanken van Booka Shade. Ieder die het aanbelangt, is ondertussen op de hoogte van het feit dat de Silo sluit ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia