Anja Schneider
posted Donderdag 22.05.2008

Anja Schneider is een van de boegbeelden van de Berlijnse scene. Deze workaholic presenteert namelijk sinds 2000 het radioprogramma 'Dance Under the Blue Moon' op Fritz FM. Ze runt ook haar eigen label, het invloedrijke Mobilee waar ze al twee jaar mee door de wereld toert en draait elke week stomende electro in de Weekend Club, waar ze een residentstek heeft. Vandaag brengt deze hogepriesteres van de Berlijnse nachten haar eerste album uit. 'Beyond the Valley' maakt komaf met de eentonigheid van de doorsnee minimal en is beslist meer dan een samenvatting van de maxi's die ze tot nu toe uitbracht. Haar deep exotic minimal techno roept beelden op van donkere bossen vol knoestige bomen waar hallucinogene paddenstoelen groeien die geoogst worden door boosaardige elfen...

Je eerste album heeft ons verrast: je aarzelt niet om grenzen te verleggen. 'Beyond the Valley' bewijst dat je je voeten veegt aan de dictaten van het minimalisme.
Anja Schneider: (gniffelt) Ach, alle muziekstijlen evolueren heel erg snel voor het moment. Het is waar dat mijn label meteen het stempel 'minimal' meekreeg en dat ik meegesleurd ben in de vloedgolf die deze stijl overal heeft veroorzaakt. Langs de andere kant ben ik altijd sexy en dansbare muziek blijven brengen, de enige optie voor mij. Alle zogenaamde minimaltracks die ik ooit uitgebracht heb hadden die groovy funk- en discosound waar ik zo gek op ben.

De eerste single van het album, 'Mole', heeft nog die repetitieve loop en typische sound die minimal kenmerken, maar daarna barst het pas echt los: Afrikaanse percussie, trancey sounds, dierengeluiden... we waanden ons zowaar in de jungle!
Dat is ook de bedoeling! Met het album betreed je een ietwat onrustwekkend bos, waar kinderen niet mogen komen... Het is een metafoor voor het nachtleven dat georganiseerd is als een jungle, waar je al je beslommeringen van de dag achterlaat en het mysterie tot je laat komen. De nacht opent vele deuren naar het onbekende...

Voor jou geen cleane discotheken waar je je jas aan de vestiaire moet afgeven en waar je niet mag roken?
Zwijg jong! In de Berlijnse discotheken mag je haast nergens meer roken. Ik ga zelf graag uit en ben echt een product van het nachtleven. Dat die adrenalinekick die daarmee gepaard gaat stilaan verdwijnt maakt me wanhopig.

Welke periode beschouw je als de beste van je leven?
Twintig jaar geleden was het buitengewoon, maar ook vandaag kan het nog geweldig zijn, als de sfeer van het nachtleven bewaard blijft tenminste. Ik ben geen nostalgisch type. Er is nog een mooie toekomst weggelegd voor het nightlife in de grote steden, van Barcelona tot Brussel en van Berlijn tot Milaan.

Denk je niet dat de toekomst eerder ligt bij de free party's? Een terugkeer naar de bossen met dikke truien en sportschoenen vol modder. Of is het bos van het album een sprookjeswoud zoals je zou denken bij het beluisteren van je track 'Little Red Riding Hood'?
Het is voor het ogenblik nog niet echt duidelijk of die trend naar de free party's zich zal doorzetten. Het woud van mijn album is een imaginaire plaats achter het dorp, dat zich uitstrekt over de hele vallei. Een sprookjesbos dus met de soms wrede en sinistere sfeer die daarmee gepaard gaat. Er zijn gevaren verbonden aan het nachtleven, maar die maken nu net deel uit van het avontuur. Ik hou het persoonlijk op hedendaagse sprookjes.

Je bent duidelijk beïnvloed door de sound of Detroit. Het beste bewijs daarvan zijn de synths in het spraakmakende 'Rancho Relaxo', die duidelijk een eerbetoon vormen aan Motor City. Jeff Mills is nog duidelijk aanwezig in deze combinatie van een kille technologische onderbouw met tribal accenten zoals in zijn 'The Nomads of Niger'.
Dat is perfect samengevat. Ik heb Detroittechno leren kennen toen ik ben beginnen uitgaan. De sound sprak me onmiddellijk aan. Mijn favoriete track aller tijden blijft 'Electronic Love' van Underground Resistance. Ik kan moeilijk scheiden van die allesomvattende open sound van Detroit. 'Belize' is daar een goed voorbeeld van. Gelukkig houden ook de clubbers nog veel van die klank. Je ziet ze dansen met de glimlach om de lippen (lacht). Toch probeer ik van deze obsessie af te geraken en me volledig te concentreren op 2008. Vandaar die nieuwe opbouw en dat nieuwe geluid.

Een album uitbrengen vormt altijd een risico, zeker als het je eerste is. Jij bent met al je ervaring echter goed geplaatst om te weten waar de scene op zit te wachten, toch?
Het blijft iets dat je lanceert zonder goed te weten hoe het zal uitdraaien, vooral in deze tijd. Maar het is waar dat ik dingen aanvoel. Mensen willen terug meer melodie, dat merk ik als ik draai. Die evolutie heeft me geïnspireerd. Ik wou vernieuwing brengen zonder mezelf te verloochenen. Dit album is een spiegel die ik mezelf voorhoud.

Ben je de electro nog niet stilaan beu dan?
Electro is mijn passie, punt aan de lijn. Thuis luister ik echter wel eens naar jazz en zelfs af en toe naar een goeie Johnny Cash!

Je hebt ook een bijzonder goeie neus, of beter gezegd een goed oor, voor nieuw talent. Kan je een paar namen geven?
Oh, er zijn er zoveel! Jongeren maken hun eigen sound. Ik heb er onlangs nog een paar ontmoet in Amsterdam. Ik vind dit een bijzonder interessante scene. En ook op mijn label vind je natuurlijk heel wat jonge wolven (lacht).

Wanneer kom je je album voorstellen in België?
Ik kom naar de 10 Days Off in Gent!

Jullie reacties

INTERVIEWS

Interview >Interview Traversable Wormhole

Enige tijd geleden nam ik een interview af met Traversable Wormhole, voor sommige lezers misschien beter bekend als Adam X. De antwoorden op m'n vragen bleven lang stof vergaren in m'n mailbox, maar hier zijn ze dan ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia