Extrawelt
posted Dinsdag 22.12.2009

Na vaak teleurstellende jaren in de trancescene onder de naam Spirallianz en in de techno onder het pseudoniem Midimiliz, zijn Arne Schaffhausen en Wayan Raabe dan toch doorgebroken. Het Duitse duo deed dat met een derde project, Extrawelt, waarvan de spacey minimal sinds drie jaar scoort bij verschillende labels waaronder Border Community. 'Schöne Neue Extrawelt' is hun eerste album onder die naam en het minste wat je kan zeggen is dat het heel andere koek is dan hun clubhit 'Soopertrack'. Een gestoorde piano, agressieve beats, gebroken ritmes... dit alles heeft nog weinig te maken met de typische Duitse minimalsound. De perfecte mengeling van dancefloormindedness en mentaal experiment is de beste omschrijving die we konden vinden, en ze maakt deze plaat tot een topper in het elektronische genre.


Jullie hebben tijdens jullie carrière heel wat verschillende pseudoniemen gehad. Waar staat Extrawelt eigenlijk voor? Kan je spreken van een totale breuk met jullie verleden?
Vergeleken met onze oudere projecten onder de noemers Midimiliz of Downhill waren de dingen waar we mee bezig waren in de tijd dat we begonnen zijn met Extrawelt al heel anders, zowel op gebied van stijl als van tempo. Toen we in 2004 bij James (Holden, nvdr) tekenden voor de maxi 'Soopertrack/Zu Fuss', vonden we het een goed idee om deze nieuwe aanpak van onze muziek te concretiseren door onder een nieuwe naam te gaan werken die geen herinneringen opriep. We hadden er geen idee van wat er daarna ging gebeuren. We wisten zelfs niet of we zouden doorgaan met dit project, of het eigenlijk een toekomst had. Het was in zeker zin een experiment en we hebben er gewoon een woord opgeplakt dat we leuk vonden.

Tussen 'Soopertrack' en het nieuwe album zit een wereld van verschil. Jullie sound is nu aanzienlijk harder. Wat vinden jullie zelf van deze evolutie? Streven jullie een ultiem muzikaal doel na?
Een muzikaal doel, dat zouden we soms wel willen hebben, maar het komt er op neer dat we denken dat we er uiteindelijk geen hebben. De bottom line is dat we constant proberen onszelf te verbeteren en niet in herhaling te vallen. Als we aan een nummer bezig zijn denken we helemaal niet na over de emoties die het zal oproepen, dat is iets dat zich pas later concretiseert. In vergelijking met onze vorige releases, zoals de 'DisTheme' ep, lijkt het album inderdaad harder, maar dat is vanzelf gekomen, zonder twijfel door onze persoonlijke state of mind en onze afkeer van wat er in de wereld aan de gang is. Er is niet echt over nagedacht, maar we zijn heel erg blij als we horen van anderen dat het een goede afspiegeling vormt van onze belangstelling voor een hele reeks van verschillende stijlen. Gelukkig voor jullie allemaal zingen we echter nog steeds niet (lacht)!

Wat is jullie standpunt over trance en minimal, twee stijlen waar jullie nog steeds erg dichtbij staan?
We denken niet echt in genres wat muziek betreft. We proberen elk van onze nummers een eigen geluidssignatuur mee te geven. Hoe het ook klinkt, het moet kunnen. We zijn geen enthousiaste verzamelaars van de hedendaagse minimal en we hebben ook niets tegen typische trance. Er is genoeg plaats voor al die dingen en zelf putten we ideeën en geluiden uit alle muzikale genres, uit alle bronnen.

Gaan jullie ook nog door met jullie andere activiteiten, nu Extrawelt jullie project is dat het beste loopt en het meeste tijd vraagt?
Voor het ogenblik concentreren we ons op Extrawelt, maar we gaan Midimiliz niet laten vallen. We hebben dit jaar zelfs nog een maxi uitgebracht onder deze naam. The Delta is iets heel anders. Het was de sidekick van Marcus Maichel, naast X-Dream, waaraan we alleen maar meewerkten. Vandaag gaat hij daar weer alleen mee door.

Op 31 december 1999 hebben jullie voor het millennium onder een andere naam in Japan gespeeld, voor een hele hoop volk. Sindsdien draaien jullie daar regelmatig. Zijn jullie wat men noemt 'big in Japan'?
We zijn daar zeker big, twee grote gaijins (lacht)! In 1999 was het de eerste keer dat we naar Japan gingen, sindsdien komen we daar verschillende keren per jaar. De clubscenes van Tokio en Osaka zijn uitstekend, voor alle soorten muziek trouwens. De techno is er zeker even underground als in Europa en de gesponsorde commerciële dingen zijn er nog erger dan hier, maar in de clubs en op de festivals worden er nog heel goeie dingen gebracht en heerst er ook een hele goeie vibe.

Jullie komen zelf uit Hamburg. Staan jullie dicht bij de lokale elektronische scene met het Smallville-label en een artiest als Lawrence?
Jammer genoeg kennen we elkaar nauwelijks, maar we kopen wel veel van hun platen. We kunnen iedereen trouwens de single 'Squares' van Sten aanraden. Het is ook altijd leuk om bij Smallville in de bakken te gaan rommelen: wat een geweldige winkel!

Jullie plaat zal daar zeker liggen...
Het album is niet alles (lacht). We gaan ook zes digitale nummers uitbrengen, alternatieve versies zeg maar, en daarnaast ook een maxi met de remixen van Oliver Huntemann en Timo Maas. In december verschijnt er ook nog een nieuwe onuitgegeven maxi op Traum Schallplatten.

We kijken er nu al naar uit!

INTERVIEWS

Interview >Interview Quincy from Soul Phonic

Op Zaterdagnacht 28 Mei '11 zouden er wel eens meerdere lichte aardschokken geregistreerd kunnen worden in het centrum van Gent, met als epicentrum de dansvloer van partyplace "Charlatan" ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia