Zombie Nation
posted Vrijdag 13.03.2009

Tien jaar geleden verscheen er op Gigolo een ultraregressief electroclashnummer dat 'Kernkraft 400' heette, en vaak verkeerdelijk wordt toegedicht aan Miss Kittin & The Hacker. Zij remixten het alleen maar, terwijl de eigenlijke auteur Zombie Nation was. Deze wereldhit wordt vandaag niet alleen nog steeds beschouwd als één van de grootste klassiekers uit de geschiedenis van de elektronische muziek, hij is bovendien een traditionele hymne geworden in de Amerikaanse stadions, net als 'Seven Nation Army' van de White Stripes in Europa. Florian Senfter, de man achter Zombie Nation, heeft nooit geprobeerd een sequel te maken op de hit, en hield zich algauw met heel andere dingen bezig. Vandaag maakt Senfter vooral muziek die eerder rockgetint is. Hij heeft een zware sound met ongelooflijke beats en veel kitsch, een beetje zoals onze eigen Subs.

Florian Senfter is een bezige bij. Zoals Wikipedia over hem weet te zeggen: 'Zombie Nation is sinds 1999 een van de meest gevraagde elektronische liveacts in internationale clubs.' Senfter treedt ook op onder de namen Splank en John Starlight, en probeert samen met Tiga voort te werken aan ZZT dat al voor knallers gezorgd heeft als 'Lower State of Consciousness' en 'The Worm'. Hij droomt ervan om een album uit te brengen op DC Recordings en zou ook graag een popgroep producen. Ondertussen bracht ie 'Zombielicious' uit, een nieuwe lp die hijzelf als 'hippie' beschouwt maar die wij situeren tussen rock, elektronica en retrokitsch, met de trancey eurodancegeluidjes die we in ons land vaak geserveerd krijgen door formaties als The Subs, Soulwax en Erol Alkan onder zijn Beyond The Wizard's Sleeve-pseudo, of zelfs, sinds twintig jaar al, door de Chemical Brothers. Het is een soort van psychedelische electrorock die het meer moet hebben van de dancefloor dan van het MTV van de nineties, en meer naar eclectische kwaliteitselektronica neigt dan naar pakweg Metallica of The Prodigy. Het klinkt dan ook eerder trash en dopey dan jong en hysterisch. Senfter: 'Ik wou niet dat deze plaat klonk als een product van zijn tijd. Ik hou van de rockvibe die momenteel het elektronische landschap doorkruist. Die trend heeft echt een frisse wind doen waaien door de scene. Maar ik vind die Franse stuff en al wat daar rondhangt vaak veel te hysterisch. Het is bovendien altijd hetzelfde, de fut is eruit en het wordt nu zoiets als de minimal twee jaar geleden. Ik voel mij daar niet bij betrokken, ik volg mijn eigen weg. Ik volg mijn oren, niet de markt.'

Als een echte studionerd gaat de Münchenaar door met experimenteren rond het concept organisch-elektronisch. Het resultaat is een album met acid surf music, chemical beats en rock-'n-roll waar zowel de ouwe ravers als de jonge bangers op kicken. Dit zal je niet vaak op de radio horen, vanwege muziek die eerder geschikt is voor de dancefloor dan voor de iPod. En, eerlijk gezegd, meer moet dat voor ons echt niet zijn!

Lees ook

CD review "Black Toys", November 2006

INTERVIEWS

Interview >Interview Quincy from Soul Phonic

Op Zaterdagnacht 28 Mei '11 zouden er wel eens meerdere lichte aardschokken geregistreerd kunnen worden in het centrum van Gent, met als epicentrum de dansvloer van partyplace "Charlatan" ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia