Robert Hood
posted Woensdag 17.06.2009

Voor liefhebbers van minimal techno is het een echte buitenkans Robert Hood, Mister Minimal Techno himself, te mogen interviewen. Naar aanleiding van de heruitgave van het essentiële 'Minimal Nation' en zijn set van 27 juni aanstaande op Kozzmozz belden we hem op.

Morning! Hoe gaat het?
Heel goed, bedankt. Het is hier nu 11u30 en heb net een kop koffie gedronken. Deze ochtend heb ik ook gebeden en op dit eigenste moment was ik politiek aan het bespreken met mijn schoonmoeder. Een normale donderdag met andere woorden.

Heb je vandaag nog muzikale plannen?
Zo meteen begin ik met wat studiowerk. Ik wil nog enkele mixdowns doen. Dan ga ik bekijken waar ik op dit moment sta met mijn toekomstige producties. Ik heb net enkele projecten afgewerkt, maar er zijn er andere waar nog wat aan dient te worden gesleuteld.

Welke apparatuur gebruik je zoal in je studio?
Op die vraag heb ik eigenlijk nog nooit geantwoord en dat ga ik ook nu niet doen. Mijn standaardantwoord is dat ik toestellen gebruik die niemand anders gebruikt om mijn sound te creëren. Ik probeer origineel te zijn en gebruik waar ik me het beste bij voel.

Je brengt 'Minimal Nation' opnieuw uit. Waarom is dat?
Omdat ik nog eens de nadruk wil leggen op wat minimalisme nu echt is. Er was trouwens ook geen artwork bij de oorspronkelijke release, het concept was dus niet helemaal af. Ik wilde het wel als volwaardig album uitbrengen, maar dat is er toen niet van gekomen. Nu is dat moment eindelijk aangebroken, waardoor mijn visie in zijn geheel veel duidelijker is.

Wanneer je nu kijkt naar hoe minimalisme door de huidige jonge generatie benaderd wordt, zie je dan een verschil met jezelf als jonge artiest?
De dingen veranderen, dat moet je aanvaarden. Niet iedereen kan voelen wat ik voel of voelde, dus elke benadering is anders. Een 20-jarige Italiaanse producer bijvoorbeeld, ziet minimalisme helemaal anders dan ik. 'Minimal Nation' was mijn eigen perspectief op de dingen. Ik luisterde naar Detroittechno, Chicagohouse, James Brown, David Bowie... Ik was een echte 'seventies kid'. Mijn zienswijze op dansmuziek en ritmesecties kan helemaal anders zijn dan die van jonge snaken uit Italië of Duitsland. Er zijn nu eenmaal verschillende ideeën over wat minimalisme moet zijn. Je moet natuurlijk wel beschikken over een zeker gevoel, emotie en artistieke kwaliteit, wat het genre ook is. Veel nieuwe mensen binnen het minimalisme zijn meelopers en missen die specifieke feeling. Wat ze maken is geen kunstvorm, maar gewoon saaie techno zonder inhoud. Minimalisme is eigenlijk een heel sterk statement: een minimum aan productie met een maximum aan soul. Minimalistische muziek maken is op zich vrij eenvoudig, maar anderzijds dan ook weer zoveel moeilijker omdat er emotie moet opgewekt worden met een minimum aan middelen.

Is je visie met de jaren veranderd?
Verandering is niet het juiste woord om mijn progressie te beschrijven, dat klinkt zo abrupt. Evolutie omschrijft het beter. Met de tijd ben ik mee geëvolueerd, maar ik heb nog steeds dezelfde principes en overtuigingen. Wees origineel, probeer niet zoals iedereen te klinken, rij niet met het concept van iemand anders mee. Iedereen wordt beïnvloed, maar volg wel altijd je eigen profiel en groei, zowel persoonlijk als op muzikaal gebied.

De 27ste juni speel je op Kozzmozz aan de zijde van Marcel Dettmann en Pacou. Hoe kijk je daarnaar uit?
Ik heb er zin in, zeker om met Pacou te spelen. De mensen voelen dat hij echt is, omdat hij dat ook werkelijk uitstraalt. Hij is niet de zoveelste 'flavour of the month'. Het gaat dan ook om écht zijn, om een 'echte artiest' te zijn. Er zijn veel middelmatige artiesten met fans, maar een echte artiest blijft gewoon een artiest. Kozzmozz is voor mij dan weer een gelegenheid om nieuwe mensen te bereiken met mijn muziek. Geen enkel feest is hetzelfde.

Wat vind je van de Belgische scene?
Ik ben blij dat je dat vraagt want ik vind dat ze altijd consistent geweest is in haar relatie met echte techno. Het publiek was me telkens dankbaar en stond steeds open voor wat ik hen bracht. Ze voelen als het echt is.

In het begin van het interview zei je dat je net gebeden had. Welke plaats heeft geloof in je leven?
Het is belangrijk dat je gelooft. Niet noodzakelijk in God, maar bijvoorbeeld ook in de mensheid, of dat het snel weer beter zal gaan met de economie. Ikzelf ben God dankbaar voor het leven dat ik heb, voor mijn vrouw, voor alles. Ik ben hem extreem dankbaar. (lacht) En als ik zeg dat ik hem extreem dankaar ben, wil dat zeggen dat ik het wil uitschreeuwen. We hebben allemaal onze roeping, en mijn roeping is om het evangelie te verkondigen: dat doe ik in interviews en met mijn muziek.

Dat is een mooie zin om mee af te sluiten. Ik wil je van harte bedanken voor het interview.
Jij bent bedankt. Tot gauw en 'God bless you'.

Lees ook

CD review "Fabric 39", April 2008

INTERVIEWS

Interview >Interview Silo - Toon Janssens

Twee weken geleden vulden we onze hoofden met de warme, opzwepende klanken van Booka Shade. Ieder die het aanbelangt, is ondertussen op de hoogte van het feit dat de Silo sluit ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia