Boys Noize
posted Woensdag 04.11.2009

Zaterdag 24 oktober stond in menige agenda aangekruist als de grootste electrohoogmis op het Europese vasteland. Eén van de absolute toppers op I Love Techno was dit jaar Herr Alex Ridha, sinds zijn debuut 'Oi Oi Oi' wereldberoemd als Boys Noize. Ook al vertoeft de 27-jarige Duitser dezer dagen in het hitgevoelige gezelschap van Kelis en Will.I.am, toch pakt hij op zijn laatste releases uit met gespierde techno en vlagen onversneden elektronica. Zichtbaar vermoeid door een zware promotiecampagne houdt de übersympathieke Ridha zich in een Brussels hotel sterk met sloten koffie en massa's enthousiasme over zijn tweede langspeler, 'Power'.

Ik vreesde eerlijk gezegd voor een nieuw album vol makkelijke dansvloerhitjes, een commerciëler vervolg op de succesperiode van de laatste twee jaren. Het verdict is echter een coherente en gedurfde elektronicaplaat.
Blij te horen dat je tot die conclusie bent gekomen, dan ben ik alvast in mijn opzet geslaagd. Voor mij hoeft die massale verheerlijking van het 'fenomeen' Boys Noize helemaal niet, ik ben een koele minnaar van het gegeven dat dj's de rocksterren zijn van vandaag. Natuurlijk ben ik blij dat 'Oi Oi Oi' het zo goed heeft gedaan, vooral hier in België. Maar een popplaat maken om de fanbasis uit te breiden, no way.

Je speelt die anti-conformistische houding ook uit in je imago. Boys Noize maakt deel uit van de wereldtop, maar op een minder flamboyante manier dan bijvoorbeeld Justice of de Bloody Beetroots.
Juist. Ik blijf nog altijd foto's en magazinecovers mijden omdat ik de publieke aandacht op mijn producties wil richten en niet zozeer op mijn gezicht. Op het podium kan ik wel eens uit de bol gaan, maar ik zal zeker niet een verplichte stagedive inlassen voor elk optreden, dat laat ik met plezier aan anderen over.

Je brengt 'Power' uit op het eigen Boys Noize Records. Ben jij niet stilaan toe aan een major?
Artistieke vrijheid is voor mij enorm belangrijk. Je moet weten, een major kan veel geld pompen in artiesten en hun werk, maar dat geld willen ze altijd terug en minstens verdubbeld. Op die manier geef je hen ook zeggenschap over hoe je plaat moet klinken, en dat is veel te beperkend voor een artiest. Als ik ooit zou tekenen bij een grote platenmaatschappij doe ik dat omdat mijn agenda het niet meer toelaat om zelf een album van land tot land te gaan promoten. Voorlopig lukt dat wel nog, gelukkig maar.

Je bracht je tienerjaren door in Hamburg, een stad met een nogal traditionele punk- en metalscene. Was dat de reden voor je verhuis naar Berlijn?
Haha, neen, de hoofdreden was een vriendinnetje. Maar Berlijn en haar technoclubs zijn wel van groot belang geweest voor mijn artistieke vorming. Die invloed zet zich ook verder in de sound van 'Power'.

In een interview zei je ooit dat je het jammer vind dat de Berlijnse scene zo gedomineerd wordt door minimal en deep house. Toen je een vijftal jaar geleden nog draaide onder de naam Kid Alex zat er anders toch regelmatig een 12 inch van Luciano en Villalobos in je bakken. Speelde je dat dan niet met volle zin?
Toch wel hoor. Ik ben een grote fan van die producers en tijdens mijn residency in U60311, een technoclub in Frankfurt, keerden ze ook regelmatig terug in mijn sets. Wat deep house betreft ben ik een stuk minder positief. Ik huiver van de overdaad aan 'soulful' vocals in het genre. Denk nu vooral niet dat ik geen soulful music kan aanhoren, Marvin Gaye vind ik bijvoorbeeld het einde. Tijdens mijn eerste dj-dagen zat er naast acid en techno zelfs deep house in mijn bakken, toen was er nog een duidelijk onderscheid tussen de genres onderling. Maar na de eerste French Touch is er een kentering gekomen, een periode waar een groot aantal houseproducties goedkoop zijn beginnen klinken, mede door fout klinkende vocals.

Is dat de reden waarom je het aantal zangpartijen in je eigen producties tot een absoluut minimum beperkt?
Mijn producties zijn voorlopig vooral bestemd voor dj's en clubbers, ik vind dat een uitgebreide zanglijn daar niet in thuishoort.

Voorlopig doe je het op het podium nog met 3 cd-spelers en een stel draaitafels, en nog altijd niet live.
Inderdaad, maar dat is nog altijd harder werken dan een laptopset met Ableton in mekaar steken. Voorlopig sta ik ook niet te springen om de helft van mijn studiobezetting mee te nemen op tour. Maar een deftige liveset staat sowieso op de 'to do list'.

Je hebt het de laatste jaren naar behoren gedaan en af en toe moet een mens zichzelf verwennen. Wat is jouw grootste zonde? Waar gaan al die dj-gages naartoe?
Haha, ik leef heel bescheiden hoor. Ik neem geen drugs, en dure wagens interesseren me al helemaal niet. Vaak steek ik mijn geld in de verdere uitbouw van mijn studio in Berlijn, maar dat klinkt niet erg rock-'n-roll hè (lacht).

Dan blijf je dus verder investeren in je carrière. Zie je jezelf nog lange tijd dj'en en producen?
Zeker, al betwijfel ik of dat altijd als Boys Noize zal zijn. Maar wie weet begin ik wel aan mijn fin de carrière als deep house-dj. Een mens wordt immers toleranter met de jaren.

Lees ook

Interview Boys Noize, September 2007
CD review "Oi Oi Oi", Oktober 2007
Vinyl review "Don't Believe The Hype", April 2007

INTERVIEWS

Interview >Interview Traversable Wormhole

Enige tijd geleden nam ik een interview af met Traversable Wormhole, voor sommige lezers misschien beter bekend als Adam X. De antwoorden op m'n vragen bleven lang stof vergaren in m'n mailbox, maar hier zijn ze dan ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia