James Holden
posted Dinsdag 17.11.2009

James Holden had maar één nummer nodig om een boegbeeld te worden van de elektronische scène. Ere wie ere toekomt: 's mans remix van Nathan Fakes 'The Sky Was Pink', die hij op zijn negentiende in elkaar stak, was een mijlpaal in de dance. De Brit is bovendien niet alleen een genie in de studio, ook achter de draaitafels maakt hij geregeld brokken. Wie niet spontaan begint te trippen op zijn 'spaced out' sets zit waarschijnlijk al een jaar of tien in rusthuis 'Herfstvreugde' in Zichen-Zussen-Bolder. Op 21 november is hij van de partij op Groove City in de Brussels Kart Expo, dus belden wij hem even... op een maandagmorgen!

Je bent vroeg uit de veren voor een maandagochtend...
Klopt (lacht). Ik heb namelijk dit weekend niet gedraaid. Ik heb mijn huis ingericht en ben dan vroeg gaan slapen. Dat doet goed zo af en toe.

Je hebt een blog geïnstalleerd op je internetsite, waar je regelmatig je mening op ventileert. Is dat voor jou de beste manier om contact te houden met je fans?
Absoluut, al heb ik niet genoeg tijd om mij ermee bezig te houden. Op mijn blog heb ik het uiteraard over muziek: ik beveel sommige nummers en artiesten aan, of raad het publiek af ernaar te luisteren. Ik vind communicatie erg belangrijk. Ik zou meer moeten schrijven. Telkens wanneer ik de blog lees die mijn vriendin Gemma schrijft op de site van Border Community, ben ik er me van bewust dat ik nog veel moet leren. Ik moet zeggen: ze schrijft stukken beter dan ik (lacht).

Idem voor MySpace en Facebook?
Nee, dat haat ik echt (lacht). Iedereen beweert dat je een MySpace of een Facebook moet hebben om bekend te worden of 'hot' te blijven, maar daar ben ik het helemaal niet mee eens. Het is je muziek die je status en dus ook je carrière bepaalt, anders niets.

De laatste keer dat we met je praatten had je het over een machine die je wou aansluiten op je CDJ 1000, om te mixen.
Het is met de nodige schaamte dat ik beken dat die nog altijd niet af is. Ik denk dat ik ze uiteindelijk zal laten draaien op Traktor in plaats van op cd-decks. Ik denk dat ze binnen een maand of zes wel klaar zal zijn. Enfin, dat hoop ik toch (lacht).

Je houdt blijkbaar wel van een potje knutselen met computers.
Inderdaad, maar dat neemt veel tijd in beslag. Voor het ogenblik werk ik aan een robot waarmee je de klank van een klavier kan bewerken. Je slaat de noten aan en de machine zal automatisch het geluid van snaren weergeven en daarbij ook nog eens speciale effecten produceren. Geloof me vrij, dat is bijzonder ingewikkeld. Ik maak graag machines die mijn creativiteit bevorderen, maar het meest van al hou ik van muziek componeren.

Over je muziek gesproken: waarom klinkt die altijd zo melancholisch?
Weet ik niet. Iedereen houdt van donkere nummers. Ik ga niet beginnen lullen en zeggen dat ik een somber iemand ben en dat mijn muziek mijn persoonlijkheid weerspiegelt. Ik krijg iets van mensen die je zoiets wijsmaken, gewoon om zich interessant te maken. Veel artiesten uit de dubstep- en technoscene nemen zich erg au sérieux, terwijl dat helemaal niet nodig is bij elektronische muziek. Ik schrijf liever een droevig nummer dan een bombastische track.

Je hebt het over dubstep. Volg je die scène?
Niet volledig, maar ik geef toe dat sommige artiesten uit die scene heel veel indruk op mij hebben gemaakt. De laatste was Zomby, die je natuurlijk niet echt als een zuivere dubstep-artiest kan beschouwen: hij gaat veel verder. Zoals veel pioniers van de stijl heeft hij ondertussen geëxperimenteerd en nieuwe sounds gecreëerd in verschillende genres.

Je hebt net als Shonky van Freak n' Chic wiskunde gestudeerd. Heeft dit jou ook geholpen om je nummers te structureren?
Inderdaad, ook voor mij vormde wiskunde een hele hulp, vooral in het begin. Ik creëerde mijn harmonieën een beetje zoals vergelijkingen, ik analyseerde hun structuur op een wiskundige manier. Tegenwoordig werk ik heel anders: ik vertrouw nu meer op mijn gevoel.

Waar heb jij de mosterd gehaald?
Nergens. Ik kruip in mijn studio en begin aan de knopjes te draaien. Ik tokkel op mijn keyboards en begin dan te improviseren. Ik volg helemaal niet wat er gebeurt.

Wanneer trakteer je ons eindelijk eens op een album?
Ik denk erover na. Op het ogenblik componeer ik heel veel, maar toch voel ik me nog niet helemaal klaar voor een full cd. Ik wil me toeleggen op analoge sounds met echte instrumenten, maar ik moet nog veel experimenteren.

Eerst producen op een computer met veel software en dan teruggrijpen naar echte instrumenten: is dat een logisch parcours voor een elektronische artiest vind je? Heb je jezelf iets te bewijzen?
Ik denk niet dat ik me wil bewijzen. Of ja, natuurlijk wel, al is het veel meer dan dat. Ik ben gestart met software omdat ik niet genoeg geld had om iets anders te gebruiken. Ik ben net als iedereen begonnen met een gehackte Ableton. Vandaag koop ik mijn licenties en werk ik met echte instrumenten. Gedurende een hele poos had ik er ook genoeg van om alleen maar naar machines te luisteren. Je kan het draaien en keren zoals je wil, maar als je met echte instrumenten aan de slag gaat, ben je altijd een heel pak creatiever.

Op 21 november kom je naar Brussel. Waar kunnen we ons aan verwachten?
Het wordt een verrassing (lacht). Ik word met de dag stouter. Pas op, ik gebruik die term in de zin van 'dapperder, meer doortastend'. Ik sla voortdurend nieuwe wegen in, doe dingen die ik nooit eerder gedaan heb. Het kan dus alle richtingen uitgaan. 'Be prepared (lacht)!'

Lees ook

Interview James Holden, Maart 2006
CD review "Idiots Are Winning", December 2006

INTERVIEWS

Interview >Interview Quincy from Soul Phonic

Op Zaterdagnacht 28 Mei '11 zouden er wel eens meerdere lichte aardschokken geregistreerd kunnen worden in het centrum van Gent, met als epicentrum de dansvloer van partyplace "Charlatan" ...

• facebook
• myspace.com
• twitter

DJ Sets selected by NightCode.be

Technasia