Elke keer er een nieuw album van DeepChord aangekondigd wordt ben ik op mijn hoede, argwanend zelf. In die zin dat ik altijd verwacht dat Rod Modell na een zoveelste succesvol en uiterst kwalitatief album nu wel zal kiezen voor de naam en de faam oftewel de quick cash zoals Moritz Von Oswald de laatste jaren te vaak doet (lees: verder teren op de succesformule van 15 jaar geleden). Rod Modell had al lang zijn status kunnen verzilveren met bandwerk en talrijke nutteloze en gelimiteerde arty farty releases. Rod Modell doet het met zijn nieuwe album wederom niet. Hash-Bar Loops is opnieuw een meesterwerk geworden. Hij bewijst voor de zoveelste keer dat hij in "het genre" zijn gelijke niet kent. Ik zet "het genre" tussen aanhalingstekens want Rod Modell stop ik niet graag in het vakje van Dub Techno, daar zou ik hem oneer mee aandoen. Liumin, het vorige album van Rod Modell verschilde enorm van The Coldest Season. Hash-Bar Loops verschilt op zijn beurt enorm van Liumin én The Coldest Season. Dit keer zijn er veel minder sporen van ambient terug te vinden. De "ruis" doorheen de muziek, waar Modell om bekend staat, is er wel nog steeds maar in mindere mate, Hash-Bar Loops is veel strakker qua sound, meer stripped down ook. De elementen van dub en diepe chords zijn zeker nog aanwezig, het album staat ook opnieuw zeker garant voor een dromerige trip maar toch is het veel meer een puur techno album dan eender welke vorige release van DeepChord. "Electromagnetic" bvb kan perfect in een grote zaal gespeeld worden: de diepe bas is zo prominent aanwezig en de muziek is zo repetitief - en dat bedoel ik positief - dat het zeker de menigte aan het dansen zou brengen. Hetzelfde geldt voor "Balm". De nummers verliezen echter nooit hun diepgang en doen doorheen het hele album zeer hypnotisch aan. Dit effect bereikt Rod Modell door hele subtiele en ingenieuze hi-hats aan de nummers toe te voegen. Ikzelf let altijd heel erg op de hi-hats als het op techno aankomt en ik stel vast dat Rod Modell één van de weinigen is die er zoveel aandacht aan besteedt en ze zo gevarieerd ineen knutselt. Daar is "Oude Kerk" een perfect voorbeeld van. "Oude Kerk" is voor mij het hoogtepunt van het album: een drone met een diepe baslijn, ingenieuze hi-hats en een klein laagje stof. Een perfect voorbeeld van less is more dus. Geniale track! Een ander hoogtepunt is "Crimson": een bijzonder hypnotische en doffe track gecombineerd met uiterst helder klinkende hi-hats met reverb op. De baslijn van deze track is extreem diep. Goeie speakers zijn hier aan te raden alsook het afstellen van de bas-knop aan je mengpaneel of stereo indien je geen gebroken boxen én ramen wilt. Het enige waarin Hash-Bar Loops niet verschilt van zijn voorgangers is dat het album het beste in één ruk beluisterd wordt. De nummers vloeien min of meer in elkaar en vormen één geheel. Voor Hash-Bar Loops heeft Rod Modell zich deze keer laten inspireren door de stad Amsterdam. Hij is er verbleven en hij heeft er zich in verdiept met dit album als prachtig resultaat. Voor de freaks heb ik nog een leuke anekdotes over deze CD: de master disk van Hash-Bar Loops heeft Rod Modell bij wijze van eerbetoon aan de stad Amsterdam op bijna religieuze manier in één van de grachten van Amsterdam gegooid. Hij vond dat deze aan Amsterdam toebehoorde. Al had Rod Modell zijn eigen moeder in de grachten van Amsterdam gegooid, het maakt me niet uit: Hash-Bar Loops is een meesterwerk, punt. (review door Ray VM)
Twee weken geleden vulden we onze hoofden met de warme, opzwepende klanken van Booka Shade. Ieder die het aanbelangt, is ondertussen op de hoogte van het feit dat de Silo sluit ...